UEDA_Aramode

แหะ แหะ นี่ก็เป็นฟิคแรกอิกเช่นกัน ฝากตัวด้วยนะคะ^^

[SF] One Night

สายลมฤดูร้อนพัดเอื่อย แสงอาทิตย์ที่พยายามทำหน้าที่ของตนอย่างสุดกำลัง แม้จะเกินความพอดีไปบ้างจนทำให้พื้นผิวโลกร้อนระอุจนเกินพอ

โตเกียว เมืองหลวงของญี่ปุ่น เมืองที่มีคนผลุกพล่านมากที่สุดในประเทศ มากเสียจน เกือบจะหาที่ๆเงียบสงบไม่ได้ เมือง...ที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย จากทั้งในประเทศ และต่างประเทศ แต่ทว่า เมืองที่ที่วุ่นวายนี้ กลับมีสถานที่หนึ่ง ที่เงียบสงบ ซะจนไม่น่าเชื่อว่าสถานที่นี้จะอยู่ท่ามกลางเมืองหลวงที่แออัดเช่นนี้ได้

ตึก G&Gตึกของคลับใหญ่แห่งหนึ่ง คลับนี้เป็นโฮสคลับพิเศษที่มีชื่อเรียกชื่อเต็มว่า "Glamorous&Guy" จะบริการแต่เพียงสมาชิกของคลับเท่านั้น อัตราค่าสมัครนั้นอยู่ในระดับที่เรียกได้ว่า แพงหูฉี่ กันเลยทีเดียวเพราะฉะนั้น สมาชิกที่ที่นี่ส่วนใหญ่มักจะเป็นคนใหญ่คนโต ไม่ก็มหาเศรษฐีที่มีเงินมากจนเททิ้งได้ทั้งนั้น และมีทั้งสมาชิกทั้งในและนอกประเทศ จะจัดลำดับสมาชิกตามอัตราเงินที่สมาชิกจ่ายในแต่ละปี คนภายนอกไม่สามารถรับรู้ได้ว่าที่คลับนี้ทำอะไร เพราะสมาชิกทุกคนจะถูกทำสัญญาที่มีปรากฏอยู่ในเงื่อนใขการสมัครไว้ว่า

"จะไม่แพร่งพรายความลับภายในคลับให้บุคลภายนอกได้รูเป็นอันขาด หากทำเช่นนั้นจะถูกตัดสิทธิจากการเป็นสมาชิกโดยถาวร"

ภายในตึกนั้นมีสวนดอกไม้แห่งนึ่งอยู่ แต่หากที่นั่นคือ"สวนดอกไม้แห่งความลับ"

ร่างหนาในเชิ้ตสีชมพูอ่อน ที่ถูกสวมทับด้วยสูทสีเข้มลายทาง ดวงตาคมเหม่อมองท้องฟ้าขณะยืนรอคนๆหนึ่ง ไม่นานก็ปรากฏร่างบางที่อยู่ในชุดเช่นเดียวกันต่างกันเพียงแค่สีเสื้อเชิ้ตตัวในก็เท่านั้นซอยฝีเท้าวิ่งเข้ามาหา

"อา~ ขอโทษนะครับ ที่ทำให้รอนาน คุณจิน" เสียงใสเปร่งออกมาปนกับเสียงหอบ นั่นทำให้ชายหนุ่มยกริมฝีปากยิ้มด้วยความเอ็นดู

" ไม่เป็นไรหรอกจุนโนะ ทีหลังไม่ต้องรีบซะจนวิ่งขนาดนี้ก็ได้ เดี๋ยวเกิดล้มไปจะทำไง หึ๊?"
เสียงทุ้มนุ่มตอบกลับอย่างอารมณ์ดี

"แล้วคราวนี้เป็นแขกประเภทไหนล่ะ ท่านประธานถึงกับส่งนายมาเลยนี่"

" ระดับสุดยอด VIP ครับ เป็นเจ้าชายเชียวน้า~ " จุนโนะตอบพลางส่งกระเป๋าสีดำให้จินที่ยืนอมยิ้มกับคำตอบของคนตรงหน้า

" แล้วต้องบรการระดับไหนล่ะ? " ร่างหนาถามพร้อมกับหยิบแว่นกันแดดขึ้นมาสวมอันเป็นสันญานว่า "พร้อม" ที่รับคำสั่งแล้ว

"ไม่ต้องยั้งมือครับ" เสียงใสตอบกลับมาพร้อมรอยยิ้ม จนทำให้จินหัวเราะในลำคออย่างเสียไม่ได้

ร่างหนาเดินตรงไปที่รถที่จอดรออยู่ที่หน้าตึก G&G บอกที่หมายแก่คนขับและรอ....

โรงแรมหรูระดับห้าดาวแห่งหนึ่งในโตเกียว ร่างหนาสาวเท้ามาถึงหน้าห้องแห่งหนึ่งที่ประตูทำด้วยไม้ราคาแพง สายตากวาดมองไปบนแผ่นทองเหลือง ที่สลักหมายเลขห้องที่บานประตูใบนั้น

"727 ห้องนี้สินะ" มือแกร่งยกคีย์การ์ดขึ้นรูด เมื่อประตูเปิด ร่างหนาสาวเท้าเข้าไป ภายในห้องตกแต่งได้โดยไม่เสียคำร่ำลือที่เป็นระดับห้าดาว

"ใครน่ะ? ยูเหรอ?" เสียงหวานเสียงหนึ่งเปร่งออกมาจากที่ไหนสักที่ภายในห้องสวีทสุดหรูแห่งนี้ แม้เสียงนี้จะหวานซักแค่ใหนหากแต่เมื่อฟังดูก็รู้ถึงสติสัมปชัญญะที่มีอยู่น้นมากน้อยแค่ไหน

ร่างหนาสาวเท้าเดินไปหาต้นเสียงที่ตะโกนมาเมื่อครู่ และได้พบกับคนร่างบางใบหน้าหวานคนหนึ่งที่นั่งตาแดงอยู่บนผ้าปที่นอนข้างเตียง เบื้องหน้ามีขวดแก้ววางไว้เรียงราย ไม่จำเป็นต้อองสังเกตุรายละเอียดจนถึงฉลากที่แปะอยู่ข้างขวดก็รู้ว่าขวดแก้วเหล่าใส่อะไรไว้ข้างใน เพราะกลิ่นแอลกอฮอลล์ที่โชยมาตรงที่เค้ายืนอยู่เป็นคำตอบที่ดีที่สุด แต่ภาพที่ชายหนุ่มเห็นกลับทำให้เรียกรอยยิ้มที่ระบายออกมาด้วยความเอ็นดูได้ไม่น้อยได้ไม่น้อย

'เฮ้อ ประธานนะประธาน นี่มันเด็กชัดๆ'

"คุณเป็นใคร?แล้วเข้ามาในห้องนี้ยังไง? แล้วยูไปไหน?" ใบหน้าหวานตีสีหน้าบึ้งตึง และรัวคำถามออกมาเป็นชุดด้วยเสียงที่อ้อแอ้ ชายหนุ่มได้แต่เพียงยกริมฝีปากและสาวเท้าก้าวเข้าไปไกล้คนร่างบาง

"ขออนุญาตนั่งด้วยได้มั้ยครับเจ้าชาย" ร่างหนาก้มหน้าลงไปแทบชิดกับกับใบหน้าหวานนั่น เสียงทุ้มเปร่งคำถามออกมาอย่างนุ่มนวล

"รู้ด้วยรึ?ว่าเราเป็นไคร อ้อรึว่า... คุณคือคนของคลับ... ได้ซิ... เชิญเลย" เสียงหวานยังคงตอบกลับมาด้วยเสียงที่อ้อแอ้เช่นเดิม

"ครับ...เจ้าชาย"จินตอบกลับด้วยเสียงที่อ่อนโยน จนทำให้ร่างบางที่นั่งอยู่บนเตียงเผยยิ้มออกมา

"อุ้มเราขึ้นไปบนเตียงที อ้อ เรียกเราว่าทัตซึยะนะ ไม่ต้องเรียกเจ้าชายหรอก" ร่างบางยกแขนเรียวขึ้นโอบรอบคอจิน คล้องไว้อย่างหวมๆ จินคลายวงแขนของร่างบางออกและจัดการช้อนตัวอุ้มเขยิบขึ้นไปบนเตียง และวางลงอย่างนุ่มนวล

"จะให้ผมทำแบบไหนครับ ทัตซึยะ?"

"ทำไห้เราสกปรกที" เสียงหวานถูกเปร่งออกมาจากริมฝีปากสีแดงสด

"ครับ ทัตซึยะ" จินตอบรับด้วยน้ำเสียงเช่นเคย แจดแจงเปิดกระเป๋วใบสีดำที่จุนโย่นให้เค้าออก ภายในนั้น บรรจุไปอุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบทางเซ็กส์ทั้งหลายแหล่ ไม่ว่าจะเป็นไวรเบรเตอร์ ดินโด้ ที่ครอบ ฯลฯ

สายตาของร่างบางที่มองเห็นถึงสิ่งของที่ถูกบรรจุอยู่ภายในแล้วถึงกับเบือนหน้าหนีด้วยความอาย......

......และแล้ว เรียวแขนขาวนวลก็ถูกพันธนการด้วยสายรัดหนังสีดำ ปากสีแดงสดถูกครอบครองไปด้วยริมฝีปากของจินที่ส่งเรียวลิ้นกระหวัดรัดพันอย่างดูดดื่ม อาภรณ์ทั้งหลายถูกปลดทิ้งออกจากกาย เผยให้เห็นถึงผิวเนียนสวยที่ตอนนี้เริ่มแต้มไปด้วยสีแดงระเรื่อ เพราะฤทธิ์แห่งแอลกอฮอลล์และความเขินอาย

ฝ่ามือแกร่งของจินไร้ไปตามร่างกายตั้งแต่ลำคอ ยอดอก หน้าท้อง... ริมฝีปากไล่ไปตามทางเดียวกับมือที่ไร้ไปเรื่อยๆ

"อะ... อื้อ..." เสียงหวานถูกเปร่งออกมาจากลำคอ

"เป็นไงบ้าง ทัตซึยะ"เสียงทุ้มที่หากใครได้ฟังคงต้องพากันลุ่มหลง แล้วหากเป็นตอนนี้ ตอนที่ไฟราคะกำลังตื่นตัวเต็มที่ หากมีผูเช้ใดที่ได้ฟังคงต้องละลายกันไปข้าง....

"เรา อะ... ยะ... อยากอ้วก!!!!!"

"ห๊ะ!!!!!!!!"

................................ผ่านไป1ชั่วโมง..........................

"เป็นไงบ้างทัตซึยะ?" เสียงทุ้มกล่าวถามคนที่กำลังกำจัดของเสียออกจากท้องอย่างนุ่มนวล ซักพักร่างบางเดินออกจากห้องน้ำด้วยสภาพที่เรียกว่าสโลสเลเต็มที

"เราไม่เป็นไรมาก ขอบคุณนะ ที่เป็นห่วง" ร่างบางเดินไปทิ้งตัวที่เตียง นอนแผ่หลาอย่างหมดแรง จินได้แต่ผงกหัวเชิงไม่เป็นไร และส่งยิ้มอ่อนโยนมาไห้ร่างตรงหน้า แล้วก็เดินหายออกไปจากห้องนอน ซักครู่ก็กลับมาพร้อมกับผ้าขนหนูที่ชุบน้ำเย็นๆหนึ่งผืน

แขนแกร่งยกตัวเจ้าชายผู้เอาแต่ใจขึ้นและจับเช็ดหน้าตาด้วยน้ำเย็น เพื่อให้สร่างเมา ทัตซึยะที่มองการกระทำของคนตรงหน้าก็เกิดการระอาย น้ำใสๆเริ่มคลอเบ้าตา

"ขอโทษนะ ที่ทำไห้นายหมดอารมณ์ ฉัน..." เสียงขอโทษที่เปร่งออกมาอย่างแผ่วเบาพร้อมหยาดน้ำใสที่ค่อยๆไหลรินออกจากดวงตาคู่สวย

รอยยิ้มผุดขึนมาบนใบหน้าหล่อ พร้อมด้วยคำพูดและสายตาอันนุ่มนวล และเอ็นดู

"ไม่เป็นไรหรอกครับ คร้งแรกใช่ไหม? ผมเข้าใจ..."

"อื้ม... ก็ถ้าเราไม่ดื่ม เราจะอาย... อายจนไม่กล้า..." ทัตซึยะตอบพร้อมกับก้มหน้าหลุบลงเล็กน้อยด้วยอาการเขินอาย

"แต่หากดื่มมากเกินไป มันก็จะได้ผลเช่นนี้เช่นกันนะครับ" จินพูดปลอบด้วยน้ำเสียงที่กลั้วหัวเราะออกมาอย่างแผ่วเบา ทำไห้ทัตซึยะหัวเราะออกมาด้วยความเขินระคนขำตัวเอง

บรรยากาศในห้องเริ่มผ่อนคลายด้วยอาการเอ๋อๆของเจ้าชาย และความที่เป็นสุภาพบุรุษขี้เล่นของจิน

"แกร็ก" เสียงประตูที่ถูกเปิดขึ้นพร้อมกับที่ชาคนหนึ่งก้าวเข้ามาในห้องด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม

ใบหน้าที่เปื้อนยิ้มสดใสของทัตซึยะเจื่อนลงทันที

"ยูอิจิ" เสียงแผ่วเบาที่ถูกเปร่งออกมาจากปากของทัตซึยะ แม้จะไม่ดังมากนักหากแต่ในระยะที่จินนั่งนั้นก็ไกล้พอที่จะได้ยินทุกพยางค์ที่คนร่างบางหน้าหวานนี้เปร่งออกมาสายตาคมของจินละออกจากทัตซึยะที่ได้แต่นั่งหน้าซีด มามองทางแขกผู้มาเยือนคนใหม่แบบหยั่งเชิง

'นี่ก็คงจะเป็น...ผู้ปกครองซินะ' ริมฝีปากบางได้ยกขึ้นยิ้มเมื่อเห็นสีหน้าของแขกผู้มาใหม่จ้องเค้าอย่างจะกินเลือดกินเนื้อกันทีเดียว

-----------------ต่อพาร์ทหน้าค่ะ^^---------------

อุโฮะโฮะโฮะ และแล้วก็กำเนิดจนได้ ฟิคเรื่องแรกทั้งในชีวิตและในบล็อกนี้

มันอาจจะป่วงๆไปนิด ผิดคู่ไปหน่อย แต่ว่า...... เค้าพยายามแล้วน้า นั่งแต่งสดที่ร้านเกมเลยอ่ะ (ออกแนวจิ้นไม่ออกก็แวบไปเล่มเกม(-*-)) ก็คอมมานเสียนี่นาT^T งบก็ยังไม่มีให้ซ่อม เซงมากกก(- -)

ไงๆก็ฝากๆมันด้วยนะค้า ฟิคเรื่องนี้น่ะค่ะ จะเม้นท์ด่า ว่า ชม(อย่างหลังนี่ท่าจะยาก(- -))ก็ไม่เกี่ยง ไม่เม้นท์ก็ไม่ว่าค่า ^^

แค่คุณเข้ามา เราก็แอบนิยมคุณอยู่ในใจ (คุ้นๆ เหมือนสโลแกนร้านหนังสือชื่อดัง55)

เอาเป็นว่า........ ขอบคุณที่เข้ามาชมบล็อกนะคะ

edit @ 28 Oct 2008 14:22:53 by pierce