UEDA_Aramode

One Night P.2
Starring: Tatasuya Ueda X Yuichi Nakamaru X Jin Akanishi

ผู้มาเยือนใหม่ เดินผ่านจินไปหาทัสซึยะโดยไม่แม้จะหันมาแลตามอง ราวกับเค้าเป็นเพียงสายลมที่ไม่สามรถมองเห็นรึจับต้องได้ มือเรียวสวยของยูอิจิกระชากข้อมือร่างสวยให้ลุกขึ้นมาเผชิญหน้ากับตน

"นั่นใคร? แล้วมาทำอะไรที่นี่?"

เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยถามทัสซึยะด้วยกระเเสเสียงที่บ่งบอกได้ถึงอารมณ์ที่คุกรุ่น นัยต์ตาคมของร่างบางก้มหลุบต่ำลงเพื่อหลบสายที่คาดคั้นของยูอิจิ ร่างกายที่บองบางกำลังสั่นเทาด้วยความกลัว

"ฉันถาม ตอบฉันทัสซึยะ" เสียงของยูอิจิเริ่มเพิ่มความเข้มขึ้นในเส้นเสียง เป็นสัญญาณที่บอกอารมณ์ที่ตอนนี้เริ่มพุ่งขึ้นสูงเรื่อยๆ
ริมฝีปากของร่างบางที่เม้มเข้าหากันแน่นจนสั่นได้ค่อยๆเผยอออกทีละนิด ก่อนที่จะเอ่ยตอบด้วยเสียงที่เบาและสั่น จนแทบไม่ได้ยิน

"จิน... อคานิชิ จิน เค้าเป็นคนที่...ที่ฉันจ้างมานอนด้วย"

สิ้นเสียงคำตอบที่แสนเบาของร่างบาง มือสวยของยูอิจิได้ปล่อยข้อมือที่กำอยู่มาบีบใหล่บางของทัสซึยะทั้งสองข้าง กระเเสเสียงเกรี้ยวกราดได้ถูกปลดปล่อยออกมาจากริมฝีปากหนา

"นายทำอะไรของนาย!! ทำไมถึงทำแบบนั้น! รู้บ้างรึเปล่าว่าตัวเองอยู่ในฐานะอะไร!! การกระทำแบบนี้มันผิดบาป นายก็รู้นี่!! อีกไม่กี่วันนายก็จะต้องถวายตัวแด่พระเจ้าเเล้ว ทำตัวให้มันดีหน่อยได้มั้ย ทัสซึยะ!!!"

ด้านทัสซึยะที่ตอนนี้ไม่สามารถขัดขืนอะไรได้ ทำได้แค่เพียงปล่อยให้น้ำใสๆจากตาไหลรินลงอาบแก้มทั้งสองข้าง โดยไม่สนว่ายูอิจิจะพูดว่าอะไรอีกก็ตาม

ทางด้านจิน ที่ตอนนี้แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย จ้องมองดูเหตุการณ์ข้างหน้าอย่างสงบก่อนที่จะเอ่ยคำพูดออกมา

"โมโหมากๆ ระวังแก่เร็วนะคุณ" น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยสำเนียงขี้เล่น ยิ่งไปกระตุ้นต่อมอารมณ์ยูอิจิให้ระเบิดมากกวาเดิม ยูอิจิหันมาพร้อมกับเสียงตวาดกร้าว

"ไม่ใช่เรื่องของนาย!!! ออกไป อุ๊บส์!!!"

ยังไม่ทันที่ยูอิจิจะพูดจบ กำปั้นลุ่นๆของจินก็ตุ้ยเข้าท้องน้อยของยูอิจิเต็มๆ ริมฝีปากจินยกขึ้นยิ้ม

"เรื่องของผมซิคุณก็เรายังเดทกันไม่จบ" อ้อมแขนแข็งแกร่งของจินช้อนตัวทัสซึยะขึ้นอุ้มและพาออกไปนอกห้อง

ยูอิจิที่ตอนนี้พยายามขืนตัวลุกขึ้น แต่ทำได้เเค่เพียงยกร่างท่อนบนขึ้นเท่านั้น พลันสายตาเหลือบไปมองหน้าทัสซึยะที่อยู่ในอ้อมกอดจิน ใบหน้านั้นดูเหนื่อย และอ่อนล้า เกิดควาเจ็บใจทั้งในตัวเองที่ไม่สามารถยืนขึ้นเพื่อรั้งตัวทัสซึยะไว้ และพ่ายแพ้ต่อแรงหมัดของจิน และเสียใจที่ทำให้ทัสซึยะต้องทำสีหน้าแบบนั้น
อารมณ์ที่ผิดหวังและเสียใจได้ถาโถมเข้าหายูอิจิ เสียงที่เคยตะโกดนเกรี้ยวกราดแปรเปลี่ยนเป็นเสียงเรียกชื่อทัสซึยะที่แฝงไปด้วยความรู้สึกผิด เพียงทว่า แม้จะตะโกนซักเท่าไร ทัสซึยะก็ไม่สามรถรับรู้ได้ เพราะร่างบางได้เข้าสู่ห้วงนิทรา อันเป็นที่พักใจยามเหน็ดเหนื่อยไปเสียแล้ว

................TO BE CON........................................

ในที่สุดก็มีการอัพบล็อก..... ดองมานานโค-ต-ร....

แต่ก็ยังไมการเปลี่ยนแปลงอะไรในบล็อกอยู่ดี........ (- -)

ยังไงๆก็ จะพยายามทำอะไรที่มันมากกว่าการดองและนั่งฝันนะคะ

บาย^^

edit @ 28 Oct 2008 14:16:55 by pierce