[SF] One Night P.4

posted on 20 Aug 2007 16:51 by piengtavan in KAT-TUN, SF

[SF] One Night Part 4
Starring: Jin Akanishi x Tatsuya Ueda x Yuichi Nakamaru
Rate NC-17 (ว่าจะไม่ให้มันติดเรทแล้วเชียวนา-*-)

ร่างหนาถาโถมแก่นกายแกร่งเข้าไปในช่องทางแคบร้อนจนมิดด้าม

"เจ็บ!" ทัตซึยะร้องครางออกมาเพราะทั้งไม่คุ้นกับความรู้สึกที่ช่องทางแคบโดนล่วงล้ำและขนาดและความร้อนของร่างด้านบน

จินรับรู้ได้ถึงความรู้สึกของร่างบางด้านล่างจึงหยุดตัวซักครู่และเริ่มเคลื่อนไหวตัวอย่างค่อยเป็นค่อยไปเพื่อให้ร่างบางเกิดความชินพร้อมทั้งเอ่ยปลอบประโลมร่างบางข้างใต้อย่างแผ่วเบา

"ไม่เป็นไร... ปล่อยอารมณ์ไปตามผม อย่าเกร็ง... คนดี"

ทัตซึยะพยายามทำตามคำพูดของจิน จากความเจ็บปวดจากช่องทางแคบฉีก กลับกลายเป็นความเสียวซ่านที่แสนสุขเข้ามาทดแทน ร่างบางสั่นไหวไปตามจังหวะที่ด้านบนส่งมา

"อ๊ะ ... อา... อ้า... " เสียงหวานครางออกมาเพื่อระบายความเสียวซ่านที่ได้รับจากร่างหนา

"อึก อ่ะ" ร่างด้านบนก็ไม่แพ้กัน เพราะช่องทางที่แสนคับแคบและร้อนรุ่มนั้น บีบรัดอย่างรุนแรงจนเค้าแทบควบคุมอารมณ์ไม่ได้หลายต่อหลายครั้ง ในที่สุด จุดสุดยอดแห่งอารมณ์ของทั้งสองก็เริ่มก่อตัวขึ้น

"อ้า~" เสียงหวานครางกระตุกอย่างแรงก่อนทื่จะปลดปล่อยคลื่นอารมณ์ออกมา

"อึ๊ก!!!" ทางฝ่ายจินก็ไม่แพ้กัน ร่างหนารีบถอดแก่นกายออกมาปลดปล่อยภายนอกและล้มตัวลงข้างร่างบางที่นอนฟุบตัวกอดหมอนอย่างเหนื่อยอ่อน

แขนแกร่งเอื้อมไปดึงผ้าห่มจากปลายเท้าขึ้นมาคลุมกายร่างบางและตนไว้ เพื่อกันความเย็นจากการทำงานของแอร์คอนดิชันเนอร์ที่ติดอยู่ที่ข้างฝา

"จิน... ขอโทษนะ.... คงลำบากใจสินะ... ขอโทษนะ... " ร่างบางพึมพำออกมาอย่างเหนื่อยอ่อก่อนที่จะผล็อยหลับคาอกแกร่งของจิน ร่างหนานิ่วหน้ายิ้มๆ ก่อนที่จะเอ่ยพึมพำกับตัวเองและความมืดที่รายล้อมอยู่ข้างกายอย่างแผ่วเบา

"ความไม่ประสาของคุณต่างหาก ที่จะทำให้ผมลำบากใจน่ะ... ทัตซึยะ"

.....................................................................................................................................

วันรุ่งขึ้น 8.00 am.

ณ ทางเดินของโรงแรมระดับห้าดาวใจกลางกรุงโตเกียว

เสียงทุ้มนุ่มของจินหัวเราะ หึ เบาๆในลำคอ ขำกับท่าทางการเดินของร่างบางข้างหน้า ที่ตอนนี้ ขาซ้ายกับแขนซ้ายเคลื่อนไปพร้อมกันอย่างเกร็งๆ

"กลัวมากขนาดนั้นเลยเหรอ?" เสียงทุ้มสำเนียงขี้เล่นถามออกมาแบบขำๆ

"อะ... อื้ม ก็ยูอิจิน่ะ เวลาโกรธน่ะ น่ากลัวมากเลย" ร่างบางอ้อมแอ้มตอบเสียงสั่น ยิ่งทำให้จินเริ่มเพิ่มวอลลุ่มของเสียงหัวเราะขึ้นมาอีก ในขณะที่ทัตซึยะยังเดินตัวเกร็งต่อไปจนถึงหน้าประตูไม้ราคาแพงที่มีแผ่นทองเหลืองสลักหมายเลข727แปะไว้ที่หน้าบานประตู มือเรียวยกขึ้นเคาะเบาๆ2-3ที ก่อนที่จะใช้คีย์การ์ดของจินรูดเปิดเข้าไป

"ทั้งสองเดินยังไม่ทันพ้นกำแพงที่เป็นส่วนกั้นทางเดินกับห้องนั่งเล่น ก็รู้สึกได้ถึงออร่าดำทะมึนที่แผ่ออกมาจากห้องข้างใน ร่างบางชะงักเท้านิดนึงก่อนที่จะสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆและค่อยๆก้าวเท้าเข้าไปในห้องนั่งเล่น

เมื่อเข้ามาก็พบกับใบหน้าที่บึ้งตึง และรังสีดำทะมึนที่แผ่ออกมาจากยูอิจิดังคาด ร่างบางเมื่อเห็นยูอิจิที่เป็นแบบนี้ก็เกิดอาการ เกร็งขึ้นมาอย่างฉับพลันใบหน้าสวยซีดลงทันตาเห็น
ส่วนจินที่เห็นสีหน้าของยูอิจิ ความคิดที่แวบแรกที่ออกมาจากสมองเค้าคือ

'ทำหน้าแบบนี้ เมื่อวานน่าซัดจะอีกซัก2-3ตุ้บ!'

ยูอิจิเบนสายตาออกจากการนั่งจ้องทีวีที่ตั้งอยู่ในห้องนั่งเล่น มามองร่างบางที่ตัวสั่นหน้าซีด ด้วยสายตาที่ดุดัน ก่อนที่จะเอ่ยพูดกับร่างบางด้วยเสียงที่เข้มขึ้ง

"นอนกับเค้าแล้วใช่มั้ย?"

"อึ.. อื้ม" ร่างบางไม่สามารถโกหกคนตรงหน้าได้ และตอบออกมาด้วยเสียงที่แสนสั่นเทา

ทันทีที่ยูอิจิได้ยินคำตอบของร่างบางมือสวยทุบโต๊ะดัง ปังฟันกรามที่เรียงสวยขบเข้าหากันแน่นจนดังกรอด เพื่อหักห้ามอารมณ์ที่ตอนนี้กำลังพุ่งขึ้นสูงขึ้นเรื่อยจินที่มองดูอยู่เกิดความแปลกใจ ทั้งในตัวทัตซึยะที่ยังคงนิ่งเฉย และการไม่อาละวาดของผู้ปกครองของร่างบาง

"มันผิดมากเลยเหรอ?" เสียงหวานกล่าวถามออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"ใช่!!! นายก็รู้ในสิ่งทีนายทำมันผิดบาป!!! แล้วก็ยังทำ!! นาย!!!..." ยูอิจิตวาดตอบกลับมาทันควัน แต่ทั้งยูอิจิยังพุฃูดไม่จบ เสียงหวานก็ตะโกนแทรกออกมาด้วยความเหลืออด

"ฉันไม่ได้หมายถึงสิ่งที่ฉันทำเมื่อคืน!!! ฉันหมายถึงการที่ฉันรักนายน่ะ มันผิดมากใช่มั้ย!!!"

ยูอิจิเงียบงันทันทีก่อนที่จะมองหน้าร่างบางที่ตอนนี้เรืฃิ่มมีน้ำตาคลออยู่ที่เบ้าตาอย่างไม่เข้าใจ 'นายพูดอะไร?' นี่คือสิ่งที่ทัตซึยะตีความได้จากสีหน้าคนที่เค้ารักจนหมดหัวใจ ร่างบางไม่สนต่อสายตาของยูอิจิ เดินสาวเท้าก้าวเข้ามาหยุดตรงหน้าและย่อตัวลงจนสายตาตนได้ระดับพอดีกับยูอิจิ ริมฝีปากอิ่มเปร่งคำพูดที่แสนสั่นออกมา

"นายก็รู้... ตอนที่ฉันจูบนาย... รู้มันแล้วใช่มั้ย... ว่าใจดวงนี้ คนๆนี้ มันรักนาย..."

สายตาแกร่งที่เคยฉายแสงกล้า กลับหลุบลงต่ำเพื่อหลบสายตาคมของทัตซึยะ ริมฝีปากหนา สั่นเล็กน้อยก่อนที่จะเอ่ยคำพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย และแสนชัดเจน

"ไปพบหลวงพ่อกันเถอะ... ฉันจะพานายไปล้างบาป"

สิ้นเสียงยูอิจิ น้ำตาร่างร่วงเผาะลงจากสายตาคมทันใด ริมฝีปากอิ่มที่ตอนนี้ภายในแห้งผากไปถึงลำคอเอ่ยออกมาด้วยเสียงแหบแห้ง
"ฉันจะไปห้องน้ำ"
ทันทีที่เสียงประตูห้องน้ำปิดลง เสียงร่ำให้ก็ดังแว่วออกมาแทนที่

.............................................................................

แม้เวลาจะผ่านไปหลายสิบนาที ก็ยังไม่มีวี่แววว่าเสียงสะอื้นของร่างบางที่แว่วออกมาจะหยุดลง จินได้แต่เพียงยืนมองสีหน้าผู้ปกครองขี้แอ็ค ที่ตอนนี้นั่งทำหน้าปั้นยากอยู่ที่เดิม

"ช่างเป็นความรักที่แสนบริสุทธิ์... ที่ถูกมองข้ามไปอย่างไม่ใยดี..." น้ำเสียงทุ้มติดสำเนียงขี้เล่นของจินเอ่ยออกมาลอยๆ
"โถ... ไม่รู้ทัตซึยะเห็นซาตานกามตายด้านเช่นคุณมีดีตรงไหนกัน?"

"ใครใช้ให้นายเรียกชื่อทัตซึยะไม่ทราบ!!!" เสียงยูอิจิตะคอกกลับออกมาอย่างเหลืออด

"นอกจากจะตายด้านแล้วยังขี้หวงอีกต่างหาก เฮ้อ...." จินยังคงไม่แยแสต่อสายตาและน้ำเสียงของยูอิจิ เส้นประสาทความอดทนยูอิจิขาดผึง ร่างแกร่งกระโจนเข้ากระชากคอเสื้อจินอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งตะโกนใส่หน้าด้วยอารมณ์ที่สุดทน

"หนวกหู!! โฮสอย่างนายจะมารู้อะไร! พวกเรามีหน้าที่ต้องทำ! พวกเราไม่ใช่เด็กๆที่จะทมาทำตามอำเภอใจได้อีกแล้ว! คนนอกอย่างนาย! โฮสย่างนายจะมาเข้าใจอะไร!!!"

จินมองการกระทำทั้งหมดด้วยสีหน้านิ่งเฉย ก่อนที่จะเอ่ยคำพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบไร้ความขี้เล่นเจือปนอย่างเคย
"ทัตซึยะเลือกที่จะทำตามใจตัวเอง.... ทำตามความรักที่ออกมาจากหัวใจ ไม่ใช่ความใคร่รึความเสน่หา ... การกล้าที่จะเผชิญหน้ากับความจริงของหัวใจเป็นสิ่งที่น่ายกย่อง...แม้ในศาสนาหรือประเทศของนายจะคิดว่ามันเป็นความผิดบาปก็ตาม"
มือแกร่งของจินจับข้อมือที่ไร้เเรงขืนของยูอิจิออก ก่อนที่จะเดินไปทางห้องน้ำ ที่ตอนนี้เสียงสะอื้นเริ่มเงียบมาได้ซักพัก ก่อนที่จะเดินพ้นห้องไป ร่างหนาเอี้ยวหลังออกมามองผู้ปกครองร่างบางแสนทึ่มที่ยืนสับสนอยู่ที่เดิม

"ฉันเองก็ไม่รู้ใจของพระเจ้าเท่าไรหรอกนะ... แต่ว่า ถ้าหากการยอมให้ตนเองแปดเปื้อนมลทินเพื่อที่จะสามารถอยู่กับคนที่รักอยู่กับความรักที่แสนบริสุทธิ์ได้ ...หากพระเจ้ายังคงโกรธอยู่อีกล่ะก็... พระเจ้าก็คงไม่ใช่พระเจ้าที่ดีเท่าไรนักหรอก... ว่ามั้ย?"

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-To Be Part5 (End Part)-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

 

 

มาต่อแล้วค่า ^^ อย่างที่ว่านะคะ พาร์ทหน้า พาร์ทสุดท้ายแล้วล่ะค่ะ(ในที่สุดก็ซะทีนะ- -)

ค่ะ คือว่ามีเรื่องจะมาบอกค่ะ เรื่องแรกนะคะ เราว่าเราจะทำเป็นStory Fiction(SF)ค่ะ โดยเราจะเอาเรื่อง One Night เป็นเรื่องแรกน่ะค่ะ แล้วก็ค่อยๆโยงเรื่องออกไปเรื่อยๆ แต่ละเรื่องเป็นแบบจบในตอนน่ะค่ะ แต่ว่าจะสั้นรึยาวค่อยว่ากันอีกทีเนาะ^^ แล้วก็ตัวละครหลักในแต่ละเรื่องก็จะมี KAT-TUNนี่ออกแนวเป็นแกนนำค่ะ (หุหุ) แล้วก็จะมีNEWSเข้ามาบ้าง เอามาทั้ง8คนเลย เนอะๆ^^ แล้วที่ขาดไม่ได้ต้องรุ่นเก๋าทั้งสอง T&T ทีนี้ฟิคเราก็จะเริ่มเป็นรวมชายหนุ่มซะแล้วซิ (หัวเราะ) ส่วนShot Fiction จะเป็นสัญญลักษณ์แบบนี้นะคะ (sf) อ้อ ไม่แน่ว่าอาจมีW-INDSมาแจมด้วยนะคะ รวมค่ายเนาะ(ที่จริงเราชอบริวจี้น่ะ แค่นั้นเอง แหะ แหะ^^)

ปล. ข้อคิด+เกร็ดความรู้ที่ได้จากการเขียนฟิคในวันนี้.... เวลาเขียนฟิค อย่าเปิดเพลงเป็นอันขาด! เพราะนอกจากจะทำให้ฟิคแป๊กแล้ว ยังทำให้คิดไม่ออกอีกด้วย- -


edit @ 2007/08/20 17:03:48
edit @ 2007/09/03 14:46:57
edit @ 2007/09/26 20:25:47

edit @ 28 Oct 2008 14:21:54 by pierce

Comment

Comment:

Tweet

น่ารักมากกกเลย...

ยอมทำทุกอย่างเพื่อความรัก

#1 By (110.168.8.29) on 2011-02-22 17:23

short fan-fiction