[SF]When Snow Is Falling(JK1)

posted on 11 Feb 2008 14:08 by piengtavan in KAT-TUN, SF
When Snow Is Falling

Part: เรื่องเล่าแห่งหิมะ1 ตอนหนึ่ง


starring:Tatsuya Ueda, Nakamaru Yuichi, Kazuya Kamenashi, Jin Akanishi


ผมเกลียดหิมะ แล้ววันนี้ หิมะก็ตกแรงเหมือนมันจะเยาะเย้ยผม

ทำไมผมถึงเกลียดหิมะน่ะเหรอ? เพราะมีคนเคยบอกผมว่า หิมะคือน้ำตาของเทพหิมะ เพราะฉะนั้นเวลาที่เราเศร้าเสียใจ หิมะมักจะตก ใครว่าล่ะ!! มันเป็นลางร้ายต่างหาก เพราะทุกครั้งทีมีเรื่องเศร้าเกิดขึ้นที่ใด ที่นั่นมักมีหิมะเสมอ

แล้วตอนนี้ ผมกำลังเดินทางกลับบ้านด้วยความลำบากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว ก็เพราะไอ้หิมะเฮงซวยนี่แหละ!!!

ขณะที่ผมกำลังเดินทางฝ่าพายุหิมะอยู่นั้น มันเกิดความรู้สึกแปลกขึ้นมาในใจผม ทั้งๆที่ทางกลับบ้านผมก็เหมือนเดิม เส้นทางที่ใช้ก็เป็นเส้นทางเดิม แต่ทำไมความรู้สึกผมไม่เหมือนเดิม... และผมก็รู้ว่าทำไมกัน
ท่ามกลางทุ่งหญ้ากลางความมืดของคืนเดือนเพ็ญ ที่ตอนนี้ถูกปกคลุมไปด้วยหิมะหนา ไม่มีแม้แต่สัตว์ตัวเล็กๆออกมาให้พบเจอ แต่ที่นั่น กลับปรากฏร่างงามรางหนึ่งยืนอยู่โดดเดี่ยวท่ามกลางความเงียบสงบ

ใบหน้าขาวผ่องตัดกับเส้นผมดำขลับ ริมฝีปากแดงระเรื่อ ร่างบางอ้อนแอ้น สวมใส่ชุดขาว ที่ช่างตัดกับแสงจันทร์และความมือรอบตัวเสียนี่กระไร หากใครมาพบเห็น คงไม่มีผู้ใดไม่หลงใหลเป็นแน่ ทังหญิงสาว ไม่เว้นแม้กระทั่งชายหนุ่ม

และนั่นก็คงจะรวมถึงชายหนุ่มอย่างข้าด้วยเช่นกัน


ยูอิจิสาวเท้าก้าวเข้าหาร่างบางอย่างไม่รู้ตัว เหมือนดั่งโดนสิ่งปริศนาที่ทรงพลัง ดึงดูดร่างตนให้เข้าไปใกล้ จนลืมที่จะคิดถึงความเป็นจริง ว่า หากกลางคืนที่แสนจะเงียบเหงาและแสนวังเวง และที่สำคัญนั้น พายุหิมะก็ยังคงตกต่อไปเรื่อยๆ ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด แต่เหตุใดจึงมีคนมายืนอยู่ในที่แจ้งเช่นทุ่งหญ้าเช่นนี้ และที่สำคัญ... ทั้งๆที่มีพายุหิมะอยู่นั้น แต่อากาศรอบกายร่างบางกลับสงบนิ่ง ไม่มีแม้แต่เสียงลมพัดหวีดหวิวเบาเลย

"อุ้บส์!!" ด้วยการที่เดินรี่เข้าไปโดยไม่ทันได้มองสิ่งริบตัว แม้แต่พื้นที่ตนเหยียบอยุ่นั้นทำให้ยูอิจิสะดุดเท้าตัวเองล้มลงหน้าคะมำกับพื้นน้ำแข็ง เสียงอุทานของชายหนุ่มได้เรียกความสนใจจากร่างบางนั้นให้หันมามอง ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาเห็นว่าร่างบางจับจ้องสายตามายังตน จึงรีบผุดตัวลุกขึ้นทันที

"เอ่อ... ขอโทษที่มารบกวนนะครับ ผมนากามารุ ยูอิจิครับ"หากแต่ร่างบางกลับนิ่งเฉยไม่เอ่ยโต้ตอบสิ่งใดกลับไป จนกระทั่ง...

"ขอโทษครับ ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรเหรอครับ ผมจะได้เรียกถูก" ร่างบางเบนสายตาออกจากฟ้ามืดมามองใบหน้าชายหนุ่มเพียงแวบ แล้วกลับไปเหม่อมองท้องฟ้ามืดอีกครั้ง ชายหนุ่มเห็นดังนั้นจึงถอยหายใจออกมาเพียงเบากับตน แล้วทั้งคู่ก็จมอยู่กับความเงียบอีกครั้ง... และแล้ว

"เคยมีคนเรียกข้าว่า ทัตซึยะ อุเอดะ ทัตซึยะ เจ้าจะเรียกข้าเช่นนั้นก็ได้" ท่ามกลางความเงียบ ร่างบางก็เอ่ยคำพูดออกมา นับเป็นครั้งแรกที่เห็นรต่างบางเอ่ยเสียงออกมา เสียงที่แสนนุ่ม แม้จะแฝงไปด้วยอำนาจ แต่กลับฟังออกมาได้อย่างอ่อนโยน น่าฟังยิ่งนัก

"ทัตซึยะ ผมเรียกคุณแบบนั้นนะ" ยูอิจิ พูดตอบรับยิ้มอย่างร่าเริง แต่ร่างบางกลับไม่พูดตอบสิ่งอื่นใดอีก และหันกลับไปสนใจกับท้องฟ้ามืดที่ประดับไปด้วยลัอองหิมะสีขาวอีกครั้ง

"ทัตซึยะ คุณรู้มั้ยว่าหิมะน่ะ คือน้ำตาของเทพหิมะน่ะ" อาจจะเพราะความเงียบที่ เงียบจนเกินไป จนทำให้ยูจิ ยกเรื่องนี้ออกมาพูด ทั้งๆที่ตนเองก็ใช่ว่าจะเชื่อเต็มที แต่กลับเรียกร้องความสนใจจากร่างบางด้อย่างไม่น่าเชื่อ

"ทำไมเจ้าจึงคิดเช่นนั้น" น้ำเสียงนุ่มถามออกมาเรียบๆ ยูอิจิยิ้มบางๆ และทิ้งตังลงนั่งข้างๆร่างบางก่อนที่จะเล่าถึงเหนตุการ์ณที่เพื่อนรักของตนได้ประสพมา
---------------------------------------------------

"คาซึยะ พรุ่งนี้วันเกิดนายนี่ อยากได้อะไรล่ะ?" เสียงยูอิจิ ตะโกนถามออกมาจากหลังครัว

"จิน!!" เสียงใสตอบกลับอย่างไม่ลังเล ทำให้คนที่ถามต้องเดินเบ้หน้าออกมาจากครัว

"ของขวัญเว้ย!! ไม่ใช่ของรัก!! ไอ้เต่าตีความภาษาคนไม่ออกเรอะ!!" มือสวยของยูอิจิ มะเหงกเข้าที่หัวทุยๆของเพื่อนรักอย่างจัง

"โอ๊ย!! ไอ้โคอาล่าปากห้อยบ้า!! " เสียงใสตวาดแว๊ดขึ้นมาทันที ที่ฃผละตัวเองออกพ้นจากรัศมีมือสวยนั่นแน่แล้ว

"นี่!! ถามดีๆนะเว้ย! จะเอามั้ยของขวัญน่ะ" ยูอิจิเท้าสะเอวถามเพื่อนรักร่างเล็กอีกครั้ง

"เอา แต่ถ้าไม่ได้จิน ก็เอาเป็นขนมเค็กแบบฟูลเวอร์ชั่น ของยุอิจิแล้วกัน อยากกิน"

"เออ ตอบดีๆก็ได้นี่หว่า เอ้อ แล้วเรื่องไอ้อ้วนนั่นน่ะ ไม่ต้องห่วง มันมาแน่" สิ้นคำยุอิจิ เต่าก็แปลงร่างกลายเป็นลูกโคอาล่าทันที ร่างเล็กกระโดเข้ากอดหมับที่สีข้างยูอิจิด้วยสีหน้าระรื่นสุดฤทธิ์

"จินโทรมาเหรอ!! มาแน่ใช่มั้ย!"

"เออ"

"ยัตต้า~~!!! ว่าแต่... ทำไมจินโทรหาไม่โทรหาฉันอ้ะ? รึว่า..... ยูแอบกิ๊กกะจิน!! โอ้ววว โอ๊ย!!"

"ปากยังงี้มันน่าบอกมั้ยวะเฮ้ย!"

"ไอ้!!!.." ยังไม่ทันที่ร่างเล็กจะด่ากลับด้วยอันเป็นนิสัย ก็โดนเสียงกริ่งเครื่องมือสื่อสารขัดจังหวะซะก่อน

"ครับ บ้านคาเมนาชิกะนากามารุฮะ ต้องการพูดสายกับใครครับ?เพราะตอนนี้อยู่ทั้งสองคน" เสียงใสกรอกลงไปตามสายโทรศัพท์บ้านอย่างกวนประสาทตามแบบฉบับตน แต่ด้วยน้ำเสียงของปลายวสายที่ตอบกลับมาทำให้ร่างเล็กตัวแทบลอย

"ขอสายคุณคาเมนาชิ คาซึยะ คนรักผมจะได้มั้ยครับ?" เสียงทุ้มตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะบางๆ

"จิน!! อยู่ไหน!" ทันทีที่รู้ที่หมาย ร่างเล็กก็รีบกระวีกระวาดคว่ฃ้าเสื้อโค้ทกระโดดออกจากบ้านทันที

"เฮ้ย!! ไอ้เต่า จะไปไหนวะ!!" ยูอิจิที่ออกมาดูเพราะเสียงโวยวายขจองคามเก็งงกับอาการร้อนรนของเพื่อนตน

"ไปหาจิน จินกลับมาแล้ว!!" คาเมะพูดด้วยน้ำเสียงแสนเริงร่าก่อนที่จะห้อฝีเท้าออกจากบ้านด้วยความรวดเร็ว

"เอ๊ะ!? ไหนว่าจะกลับพรุ่งนี้เซอร์ไพร์ไอ้เต่าไงวะ?"ยูอิจิยืนเกาหัวแกรกๆอยู้หน้าประตุบ้านก่อนที่จะเดินกลับเข้าครัวมาเตรียมอาหารสำหรับเย็นนี้อีกครั้ง แต่ก็ยังอดแปลกใจในเรื่องของจินไม่หาย

"เฮ้อ~ ช่างเหอะ งานมันอาจเสร็จเร็วก็ได้ แต่ก็ดี จะได้ไม่โดนมันด่าเรื่องที่บอกไอ้เต่าว่ามันจะกลับ เพราะแค่นี้เซอร์ไพร์ซ์สมใจมันแล้วมั้ง" บ่นพึมพำกับตัวเองเสร็จก็ตั้งหน้าตั้งตาคนส่วนผสมในชามที่ตนถือต่อไปอย่าสบายอารมณ์

--------------------------------

"จินนนนนนนนน" เสียงใสนำหน้ามาก่อนตัวไกลนัก ทำให้ร่างหนามี่นั่งรออยุ่หัวเราะออกมาอย่างเอ็นดู เสียงหัวเราะที่เเสนคิดถึง จากนี้ไป คงได้คิดถึงอีกนานเลยซินะ...

และแล้วก็ปรากฏร่างของเจ้าของเสียงจนได้ ร่างเล็กเมื่อมาไกล้ร่างหนาก็พุ่งตัวกระโดดเข้าใส่อ้อมกอดที่กางรอรับอย่างยินดี

"ไงเด็กดื้อ อยู่ทีนี่สบายดีมั้ยหือ?" ร่างหนาถามพลางซุกหน้าคมลงกับซอกคอขาว

"สบายดี เหลือกินเหลือใช้ อยู่กะยูแล้วรู้สึกถูกขุนไห้อ้วนไงก้ไม่รู้-*-" คมเมะตอบเสียงเจื้อยแจ้วดังอยู่ที่ต้นคอด้านหลังจิน จินเมื่อได้ฟังก็หัวเราะออกมาแล้วก็หอมแก้มร่างเล็กไปที

"ก็ดีแล้วนี่ มีเนื้อมีหนัง เวลากอดจะได้เต็มไม้เต็มมือ" คาเมะยู่หน้าเล็กน้อย เพราะจินดึงจมูกตนเล่นไปมา

"แล้วจินล่ะ อยู่ที่โตเกียวน่ะสบายดีมั้ย เห็นว่าตอนนี้ที่นั่นฝนตกหนักอยู่หลายวันไม่ใช่เหรอ? เป็นหวัดรึเปล่า" ร่างเล็กรัวคถามเป็นชุด แล้วก็เอามือเรียวไล่จับไปตามใบหน้าคมอย่างวัดอุณหภูมิ

"อ๊า~ ตัวจินเย็นเจี๊ยบเลย มานั่งรอนานเท่าไหร่แล้วเนี่ย!!" ร่างเล้กสัมผัสได้กับความเย็นชืดของร่างกายคนรักจึงรีบเอามือตนไปอังที่แก้มนิ่มของจิน เผื่อว่าอาจจะอุ่นขึ้นมาบ้าง แต่จินจับมือเรียวนั่นออกจากใบหน้าตนแล้วเอามาพาดไว้ที่เอวแทน ใบหน้าคมเลื่อนลงต่ำลงไปแถวใบหู แล้วกระซิบพูดด้วยเสียงที่เเสนเร่าร้อนว่า...

"คาซึยะช่วยทำให้ตัวจินร้อนได้มั้ยครับ?"


-------------------------To Be Continued----------------------------------------------------

edit @ 28 Oct 2008 14:27:45 by pierce

Comment

Comment:

Tweet

กรี๊ดดดดค่า เข้ามาครั้งแรกก็เจอเรื่องอ่านหนุกๆ ซะแล้ว

แหมมมม จินคุง เจอน้องปุ๊ปก็หื่นปั๊ปเลยน๊า555

ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ

#1 By aikatakun on 2008-12-11 16:05

short fan-fiction