UEDA_Aramode

[Sp. Event::Valentine]
Title:: ชอโทษครับ ผมเป็นโอทากุ
Cast:: Yamashita Tomohisa x Jin Akanishi

Dou~~~ so!!!

ณ ดาดฟ้าในมุมลับตาคน

ร่างกายขาวเนียนละเอียดที่ตอนนี้ กลับแดงระเรื่อจนออกเป็นสีชมพูทั้งร่าง ยืนตัวสั่นเทิ้มอยู่ตรงหน้าร่างสูงตาโต ใบหน้าคมที่ปกติเชิดขึ้นอย่างมาดมั่นมาตลอดตอนนี้กลับ ก้มหลบลง ตาคมหลุบต่ำทำให้เห็นแพขนตาหนาที่ตอนนี้เริ่มชื้นไปด้วยน้ำใสๆที่คลออยู่บรเวณขอบตาทั้งบนล่าง

ในขณะที่ที่จินกำลังทำท่ากระอักกระอ่วนดั่งรอการประหารอยู่นั้น... อีกฝ่ายกลับยืนจ้องร่างนั้นราวกับจะกลืนกินเข้าไปในที เพียงแต่ตอนนี้เส้นแห่งสามัญสำนึกนั้นขวางกั้นบางๆเท่านั้น จึงยังคงมีการหักห้ามใจกันได้อยู่ แม้จะเล็กน้อย... ก็ตาม.....

"นายมีอะไรจะพูดกับฉันเหรอ? หัวหน้า" โทโมฮิสะ เอ่ยถามออกเพื่อเป็นการตัดปัญหา เพราะหากรอให้ร่างสูงขาวนี้เอ่ยก่อน คงรอเป็นวันแน่

ริมฝีปากแดงระเรื่อเม้มเข้าหากันแน่น ก่อนที่จะเผยออ้าอย่างสั่นๆ และเอ่ยคำพูดออมาด้วยน้ำเสียงอันแผ่วเบา

"นะ... นาย จะเอาเรื่องที่เห็นเมื่อวันนั้นไปบอก  ... กับคนอื่นมั้ย??" สิ้นคำถามของร่างสูงผิวขาว โทโมฮิสะจึงเกิดอาการเดจาวูเล็กน้อยให้คิดไปถึงเหตุการ์ณแถวย่านร้านคอสในวันนั้น... เสียงทุ้มครางอ้อ ในลำคอ ก่อนที่จะเบนสายตาหันมามองร่างสูงผิวขาวที่ตอนนี้ใช้สายตาคมมองตนอย่างหวั่นๆ โทดมฮิสะเห็นสายตานั้น จึงกระดยิ้มบางขึ้นที่ริมฝีปากขึ้นข้างหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยออกมา

"แล้วถ้าฉันไม่บอก... นายจะทำอะไรให้ฉันเหรอ? จิน~~~"

ร่างสูงตาโต พูดออกมาด้วยเสียงยานคางอย่างกวนอารมณ์ ทำให้จินสะบัดสายตามองอย่างไม่พอใจ

"แล้วนายจะเอาอะไรล่ะ!" น้ำเสียงนุ่มเอ่ยถามขึ้นมาอีกครั้ง เพียงคราวนี้ร่างสูงผิวขาวได้ตวัดเสียงออกมาอย่างไม่พอใจได้ชัดเจน

"ก็... " เสียงทุ้มของโทโมฮิสะ เอ่ยครางออกมาเบาๆ ก่อนที่ใช้อกแกร่งดันร่างสูงผิวขาวตรงหน้าให้เดินถอยหลังไปติดเข้ากับกำแพงทางด้านหลัง แขนแกร่งทั้งสองข้างยกขึ้นเท้าเข้ากับกำแพงเพื่อกันไม่ให้ร่างสูงผิวขาวหนีไปได้ ตาคมของจินตวัดมองอย่างไม่พอใจในการกระทำนี้เพียงแค่แวบแรก แต่ต่อมาก็ต้องสลดลง เมื่อเห็นแววตาประกายกล้าของร่างสูงตาโต และรอยยิ้มบางๆ

"ก็ ... ก็ อะไรของนาย... " เสียงนุ่มเอ่ยถามอย่างสั่นๆ

"อืม.. ก็ขึ้นอยู่กับนายมั้ง... นะ...." โทโมฮิสะกรอกลูกตาตนไปมาอย่างกวนประสาท ทำให้จินที่เริ่มอ่อนลงปหน่อยเกิดอาการฉุนกลับ ขึ้นมาฉับพลัน

"ต้องการอะไรของนายไม่ทราบ ยามะชิตะ!!" ตาคมที่ตอนเสหนีมองไปทางอื่น แข็งขืนขึ้นมาจ้องอย่างเอาเป็นเอาตาย เรียวปากแดงที่สั่นระริก ตอนนี้กลับเชิดขึ้นอย่างไม่พอใจ

โทโมฮิสะที่มองเห็นปฏิกิริยาของร่างสูงผิวขาวก็กระดกยิ้มขึ้นมาอย่างสนุก จินที่เห็นรอยยิ้มนั้นก็เกิดอาการขนลุกซู่ขึ้นมาอย่างประหลาด ก่อนที่จะค่อยๆล่นหลบใบหน้าของโทโมฮิสะที่ตอนนี้เริ่มเคลื่อนเข้ามาใกล้มากกว่าปกติทุกทีๆ เรียวปากอิ่มของโทโมอิสะเลื่อนเข้าไปใกล้ใบหูนิ่มของจิน และกระซิบบอกด้วยเสียงแผ่วเบา

"นาย..." แล้วริมฝีปากอิ่มของร่างสูงตาโตก็ประทับลงที่แก้มใสของจิน จมูกโด่งสูดดมกลิ่นหอมจากซอกคอเพียงเสี้ยววิก่อนที่จะดึงใบหน้ากลับมามองในระยะสายตาของจินที่ตอนนี้เบิกกว่างอย่างตกใจ

"ขอฉันทำแบบที่นายทำกับ คุณโคอิจิอะไรนั่นวันนั้นได้รึเปล่าล่ะ?? หืม~ จิน~"

"นาย!! อะ อุ๊บส์!!!!" ยังไม่ทันที่จะได้พูดอะไร เรียวปากแดงของจินก็โดนฉกฉวยด้วยริมฝีปากอิ่ม ร่างสูงตาโตส่งเรียวลิ้นเข้าลุกไล่ไปทั่วโพลงปาก ดูดกลืนลนหายใจอย่างหื่นกระหาย และรุนแรง ก่อนที่ละออกมาเพื่อให้ร่างสูงผิวขาวได้หายใจบ้าง

"อื้มม ก็... หวานน่าดูแหะ??" ลิ้นอุ่นไล่ไปตามริมฝีปากอิ่มของตน ก่อนที่จะก้มลงพูดที่ข้างหูจินที่ตอนนี้กำลังหอบหายใจอย่างเอาเป็นเอาตาย

"ไอ้บ้าโรคจิต!! ไปตายซะ!!" เสียงนุ่มตวาดแหวออกมาอย่างมีโทสะ ก่อนที่จะยกเข่าขึ้นถอง เป้าหมายคือกลางลำตัว แต่ดูเหมือนร่างสูงตาโตจะรู้ทันมือแกร่งยกขึ้นปัดและเหวี่ยงตัวเองและจินให้ลงไปนอนกับพื้น ก่อนที่จะเคลื่อนตัวขึ้นคล่อมร่างสูงผิวขาวที่ตอนนี้นอนจุกจากการกระแทกอยู่

"ตอนนี้เค้ายังไม่เรียกว่าโรคจิตหรอกน่า... คุณหัวหน้า~ ไว้ฉันจับนายใส่ชุดนักเรียนแบบไอ้หมอนั่นก่อนแล้วกัน ค่อยเรียกว่าโรคจิต"

ใบหน้าหล่อก้มลงซุกใซร้ไปตามซอกคอร่างสูงขาวจมูกโด่งไล่สูดดมกลิ่นกายหอมไล่จากซอกคอลงมาที่ร่องใหปลาร้า ก่อนที่จะประทับรอยจูบลงไปที่นั่น ก่อนที่จะเลื่อนมาประกบที่ปากร้อนอีกครั้ง รสจูบที่คราวนี้ร่างสูงตาโตมอบให้นั้นต่างกับคราวที่แล้วโดยสิ้นเชิง

"อื้ม~" เสียงครางหวานในลำคอดังลอดออกมาเมื่อร่างสูงตาโตเปลี่ยนมุมประกบ

มือแกร่งร้อนค่อยๆเลิ่กเสื้อเชิ๊ตขาวแสนบางที่เป็นตวกั้นพื้นผิวเรียบเนียนออกทีละน้อย มือร้อนค่อยป่ายปัดไปตามไรร่องอก และมาหยุดลงที่เม็ดสีทับทิมที่ตอนนีชูชันดั่งรอรับการสัมผัสจากนิ้วอุ่นอยู่อย่างจดจ่อ

"อ๊ะ! อา~" ทันทีที่โทโมฮิสะละริมฝีปากออกจากเรียวปากแดง เสียงหวานก็ครางดังออกมาทันที

เรียวปากอิ่มของร่างสูงตาโตค่อยๆไล่ลงพรมจูบไปทั่วแผ่นอกขาว ที่ตอนนี้มีร่องรอยแดงระเรื่องเป็นจ้ำๆ ปากอุ่นประกบดูดเม้มเม็ดสีทับทิมนั้นราวกับเป็นลูกกวาดรสโปรด อกขาวแอ่นรับอย่างไม่รู้ตัว

ปากร้อนไล่ประทับจูบลงมาต่ำจนถึงหน้าท้องเนียน ที่ตอนนี้หดเกร็งอย่างเสียวซ่าน ดูเหมือนตอนนี้ร่างสูงผิวขาวจะเริ่มคุนสติตนไม่อยู่ มือเรียวเร่มการเคลื่อนไหวเองอย่างรู้งาน เอื้อมไปปลดตะขอกางเกงของตนและล่นลงไปถึงต้นขาขาว ขณะที่ร่างสูงตาโตดึงมันออกไปให้พ้นๆ และเอื้อมไปปลดของตนบ้างเช่นกัน

แก่นกายกลางลำตัวขอทั้งคู่ดันนูนออกมาจนรู้สึกได้ ริมฝีปากอิ่มของโทโมฮิสะจูบลงเบาที่กลางแก่นนั้นื ร่างสูงผิวขาวสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนที่จะบิดเร่าเพราะปากอุ่นที่ครอบครองผ่านเนื้อผ้าฝ้ายชั้นดีของชั้นใน

"ดะ.. ได้โปรด" เสียงเรียกร้องครวญครางดังออกมาจากแดง ใบหน้าหล่อของโทโมฮิสะละขึ้นมามอง พลางส่งรอยยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้

แล้วมือแกร่งก็จับรวบตัวจินขึ้นมานั่งบนตักพลางยืดตัวมากระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่ใกล้หูนิ่ม

"ฉันไม่เคยน่ะ  ช่วยทำให้หน่อยได้มั้ย?" ทันทีที่พูดจบ ใบหน้าที่แดงเรื่องของจิน กลับแดงมากขึ้นไปอีก สายตาคมส่งมาให้อ่างอ้อนวอน แต่ทว่ากลับถูกปฏิเสธด้วยการส่ายหน้าเบาๆจากโทโมฮิสะที่รออยู่ จินจึงหลับตาคมลง และล่นใช้ในของตนลง ก่อนที่จะเริ่มขยายช่องทางของตน

"อื้ม...   อ้า~ "เสียงครางหวานเริ่มดังออกมาจากแดงที่พยายามเม้มเเน่นจนกลายเป็นกัดปากจนห้อเลือด

"อื้มมม " เสียงครางครั้งสุดท้ายพร้อมกับดึงนิ้วสวยที่เบิกทางไว้ออก จินค่อยๆเอื้อมมือมาจับแก่นกายที่แข็งขึงของร่างข้างใต้จ่อเข้ากับช่องทางร้อนของตน ก่อนที่จะค่อยๆดันมันเข้าไป

อ้า~..............................

...........................................................................................................................................

05.00 AM.

เสียงแอร์คอนดิชันเนอร์ทำงาน หึ่งๆ บนฟูกที่นอนสีเบจ ปรากฏร่างๆที่ตอนนี้ไร้ผืนผ้าห่มคลุมกาย กำลงนอนคุดคู้พลางกอดหมอนข้างที่สกรีนรูบใบหน้า แมลตี้จังในชดนอนลายทางไว้

กริ๊งงงงงงงงงง กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

"ห๊ะ!!" และแล้วร่างสูงก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา  มือแกร่งยกขึ้นลูบใบหน้าหล่อ ก่อนที่จะเอื้อมไปแต่ที่กางเกงนอนตัวโปรด

"อ๊ะ โธ่เว้ย ดันฝันเปียกซะได้!!!"

 *-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-* End *-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

 ไม่งงใช่มั้ยคะ? แล้วตอนที่สามนั้นก็ต้อง............. เลื่อน- -"

ขอโทษค่ะ(โค้ง) ตอนนี้พิษคณิตกำลังโจมตีจนตนาการค่ะ แม้จะแอบแวบมาอ่านฟิกรึการ์ตูนก็ไม่ออก T^TT

 แต่จะมาต่อแน่ค่ะ ถึงจะช้าไปหน่อยก็ตาม

edit @ 25 Feb 2008 15:44:11 by pierce

edit @ 28 Oct 2008 14:28:16 by pierce