UEDA_Aramode

Title:: ขอโทษครับ ผมเป็นโอทากุ
Cast::Tomohisa Yamashita x Jin Akanishi

03

ร่างสูงตาโตก้าวไปนั่งคุกเข่าข้างเตียงก่อนที่จะมองไปที่ขาอ่อนขาวๆ เอ้ย! แผลที่หัวเข่าที่ตอนนี้ มีเลือดออกซิบๆ มากกว่าเดิมเล็กน้อย ขณะนั้นเอง ภาพช้อยส์ในเกมทจีบสาวที่เค้าเคยเล่นก็ผุดขึ้นมาในหัวให้เค้าเลือก

ร่างสูงตาโตก้าวไปนั่งคุกเข่าข้างเตียงก่อนที่จะมองไปที่ขาอ่อนขาวๆ เอ้ย! แผลที่หัวเข่าที่ตอนนี้ มีเลือดออกซิบๆ มากกว่าเดิมเล็กน้อย ขณะนั้นเอง ภาพช้อยส์ในเกมทจีบสาวที่เค้าเคยเล่นก็ผุดขึ้นมาในหัวให้เค้าเลือก

::จับกดลงกับเตียง::

::ทำแผลต่อ::
--------------------------------------------------------------------------------------------

ร่างสูงตาโตสะดุ้งเฮือกกับภาพช้อยส์ที่ออกมานั้น ประกอบกับขาอ่อนขาวๆที่จ่ออยุ่ด้านหน้าตนนั้น ภาพมือแกร่งของตนที่จับเม้าส์แล้วเลื่อนไปที่ช้อยส์อย่างสั่นระริกก็ปรากฏขึ้น

::จับกดลงกับเตียง::<---

::ทำแผลต่อ::

และขณะที่ภาพนิ้วชี้ของตนกำลังจะคลิกกดลงนั้น อยู่ๆเส้นพลัง ของมโนธรรมตนนั้นก็ปรากฏขึ้นขวาง...

lllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllll
MIN_____________________________________MAX

จากนั้น นิ้วชี้ของร่างสูงจึงค่อยเลื่อนลับลงมาที่ช้อยส์ด้านล่างอย่างลำบาก และกดคลิกมันลง

::จับกดลงกับเตียง::

::ทำแผลต่อ::<----

ดังนั้น มือแกร่งของร่างสูงตาโตก็ยังคงค่อยๆใช้สำลีชุบแลกอฮอลล์ซับแผลจินต่อไป

"นี่... ทำไม... นายถึงไม่พูดอะไรเลยเกี่ยวกับวันนั้นล่ะ" ขณะที่ร่างสูงตาโตกำลังเปลี่ยนสำลีก้อนใหม่อยู่นั้น เสียงทุ้มนุ่มของจินก็ค่อยๆเอื้อนเอ่ยออกมาอย่างตะกุกตะกัก ร่างสูงตาโตที่กำลังจะนำสำลีก้อนใหม่ไปเช็ดแผลนั้น จึงเงยหน้าขึ้นสบตาจินอย่างไม่เข้าใจในคำถาม แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นเท่านั้น ตาโตๆของโทโมฮืสะนั้น ก็ยิ่งเบิกดพลงเข้าไปอีก เพราะ ใบหน้าของจินที่โทโมฮิสะเห็นนั้น ตอนนี้ ใบหน้าขาวเนียนที่กำลังแดงระเรื่อ และเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อประปรายไปทั่วใบหน้าเนียนนั้น ตาคมที่หรี่ลงแดงฉ่ำและน้ำใสๆที่คลออยู่ที่แพขนตาที่หลุบพริ้มลง เรียวปากแดงถูกเม้มแน่น จนแดงช้ำมากกว่าเดิม .... เฮือก!!....

"ทะ ทะ ทะ ... ทำไมฉันต้องพูดอะไรด้วยล่ะ..." กว่าร่างสูงตาโตจะเอื้อนเอ่ยออกมาได้นั้น ดั่งมีก้อนอะไรซักอยางอุดอยู่ก้อนใหญ่ จินที่ได้ฟังคำถามนั้นก็เม้มปากบางๆก่อนที่จะเอ่ยออกมา

"ก็... นายไม่รังเกียจรึโกรธอะไรบ้างรึไง ก็ในเมื่อทุกคำที่ฉันเคยว่านาย มันกลับกลายมาอยูที่ตัวฉันทั้งหมดทั้งเรื่องบ้าคอสเพลย์ แถม... แถม... ฉันยัง... เป็นโฮโม... ด้วย" เมื่อกล่าวจบ จินยิ่งกัดริมฝีปากตนแน่นมากกว่าเดิมจนกระทั่งปรากฏเลือดออกบางๆ มือแกร่งของโทโมฮิสะเลื่อนเข้าแตะที่ปากแดงนั้นเบาๆ ก่อนที่จะค่อยๆปาดเลือดนั้นออก

"ฉันไม่ใช่เด็กนะ ที่จะเก็บเอาเรื่องที่นายพูดมาคิดแค้นบ้าบออะไรนั่น และถึงนายจะเป็นเกย์รึอะไร มันก็เป็นความชอบส่วนตัวของนาย มันไม่ได้ทำอะไรให้ใครเดือดร้อนซักหน่อย และที่สำคัญ เลิกกัดปากได้แล้ว ดูซิ เลือดออกหมดแล้ว เห็นมั้ยเนี่ย!" มือแกร่งนั้นค่อยใช่สำลีซับปากแดงนั้นเบาๆ ขณะที่บ่นออกมาพรืดใหญ่ และตบท้ายคำพูดด้วยอาการถอนหายใจเฮือกใหญ่

"นายไม่รังเกียจฉันเหรอ?" จินถามออกมาด้วยใบหน้าเหรอหรา ทำให้ร่างสูงตาโตยิ้มออกมาบางๆ ก่อนที่จะพยักหัวตอบรับคำ จินที่เห็นดังนี้น ก็ระบายยิ้มร่าเริงออกมาทันที รอยยิ้มแสนสวยที่โทโมอิสะเผลอขึ้นมองนั้น ทำเอาเส้นมโนธรรม เริ่มกระตุกเล็กน้อย

lllllllllllllllllllllllllll
Min________________________________________________Max

ร่างสูงตาโตที่ยังคงมีเส้นมโนธรรมคงอยุ่ที่แถบเกือบกลางนั้น จึงเบนสายตาลงต่ำหวังว่าจะหลบให้พ้นจากใบหน้าที่ดูเหมือนจะยั่วเย้าอารมณ์โดยไม่ได้จั้งใจเพื่อสงบสติอารมณ์ แต่อนิจจา ทันทีที่เบนสายตาลงต่ำไปมองที่แถวแนวลำคอขาวยาวนั้น ดั่งตกลงหลุงดังอั้กใหญ่ ในเมื่อเวลานี้ หยาดเหงื่อเม็ดงามกำลังไหลไล้เรื่อยลงมาที่จากแนวไรผม ไล่มาจนถึงซอกใหปราร้าสวย สายตาโตที่เริ่มมองเม็ดเหงื่อนั้นไล้ลงมา ก็เริ่มมองไล่ลงมาเรื่อยๆ... ซอกใหปราร้าที่เป็นแอ่งสวยกำลังพอดี มีเหงื่อเม็ดบางอยุ่ประปราย ไล่ลงมาที่หน้าขาวที่ตอนนี้ถูกเสื้อผ้าฝ้ายเนื่อดีปิดบังอยู่ แต่เมื่อเสื้อนั้นโดนเหงื่อจากร่างสูงผิวขาว ก็ทำใหแทบเห็นเนื้อเนียนนั้นจะๆ แผ่นหน้าอกที่มีเนินเนื้อโค้งสวยพอดีด้วยความเป็นคนเจ้าเนื้อของตน ผ้าเนื้อบางเผยให้เห็นเม็ดสีชมพูเด่นหรา... ผ้าเปียกเหงื่อที่ตอนนี้ลู่ไปตามร่างกาย เผยให้เห็นส่วนโค้งของเอวที่ชัดเจน เนียนขาขาวที่ตอนนี้ยกขึ้นชันเข่าจนเผยให้เห้นเนื้อโคนขาอ่อนที่แดงเรื่อสวยงาม....

lllllllllllllllllllllll
----------------Min_________________________________________Max

ผึง!! เสียงเส้นกั้นอะไรซักอย่างขาดลง พร้อมกับเส้นระดับพลังมโนธรรมของร่างสูงตาโต ลดต่ำจนติดลบ ภาพมือตนเลื่อนเม้าส์เลือกช้อยส์ก็บังเกิด

::จับกดลงกับเตียง::<---

::ทำแผลต่อ::


มือแกร่งยกขึ้นจับใหล่ของจินให้นอนราบลงกับเตียง ร่างสูงตาโตเคลื่อนตัวขึ้นคร่อมจินอย่างรวดเร็ว จินที่เห็นดั่งนั้นพยายามใช้มือปัดป้องการรุกรานของโทโมฮิสะ แต่ก็ไม่อาจสู้แรงได้ เรียวปากแดงที่กำลังเปิดปากเอ่ยห้าม กลับถูกปากอิ่มของโทโมฮิสะปิดลง พลางส่งเรียวลิ้นเข้าสอดแทรก กวาดต้อนความหวานภายในโพรงปากอย่างรุนแรง และเร่าร้อน ....

มือแกร่งลูบไล้ไปตามร่างที่ขาวที่แน่นไปด้วยเนื้อ อย่างหื่นกระหาย นิ้วเรียวหยุดคลึงที่เม็ดสีชมพูที่หน้าอกจินอย่างมันมือราวกับเป็นลูกปัดเม็ดงาม ปากอิ่มที่ตอนนี้ถอนออกมาเพื่อให้ร่างสูงผิวขาวได้ตักตวงอากาสเข้าปอด ก็เลื่อมาขบเม้มเข้าที่ซอกคอขาวเนียน และร่องใหปราร้า

"อย่า...นะ! หยุด!! ยามะ! อ๊ะ!!!!!" เสียงครางหวานดังออกมาปะปนกับถ้อยคำพูดที่เริ่มจะไม่ประติดประต่อ เรียวแขนที่พยายามขัดขืนเริ่มอ่อนระทวยจนหมดแรง เมื่อใบหน้าหล่อเลื่อมาที่ซอกหูและขบกัดใบหูนิ่มเบาๆ

ในขณะที่ร่างสูงผิวขาวกำลังเริ่มปล่อยอารมณ์ไปจากการปลุกเร้าของร่างสูงตาโต สติที่เริ่มเลือนลางนั้นก็เริ่มดังเตือนขึ้นมาทันทีที่มือแกร่งของโทโมอิสะเริ่มรุกล้ำส่วนสำคัญที่กลางลำตัวของตน จินสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่ก่อนที่จะยกเข่าขึ้นถองเข้าที่กลางลำตัวร่างสูงตาโต ทันทีที่เข่าของจินถองเข้าโดน โทโมฮิสะก็สะดุ้งเฮือกพลางล้มลงนอนคู้ตัวข้างๆจินด้วยสีหน้าเจ็บปวดเหลือแสน

จินที่เห็นแบบนั้นจึงรวบรวมแรงพลักร่างสูงนั้นให้ออกให้พ้นจากร่างตนก่อนที่จะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตน ใบหน้าคมหันมามองด้วยสีหน้าแสนเศร้าผสมโกรธขึ้งทั้งน้ำตา เรียวปากอิ่มแดงสั่นระริกก่อนจะเอ่ยวาจาออกมาด้วยน้ำเสียงที่โกรธเกรี้ยว

"ไปตายซะไป!! ถึงฉันจะเป็นโฮโม ฉันก็ไม่ได้นอนกับใครไม่เลือก และถึงฉันจะนอนกับใครไม่เลือกจริงๆ ก็ต้องไม่ใช่คนอย่างนาย ไม่ใช่นายเด็ดขาด!!!!" ร่างสูงผิวขาวสะบัดหน้าเดินหนีไปทางประตู และยกแขนตนขึ้นปาดน้ำตาทิ้งก่อนที่จะเปิดประตูเดินออกไป

ฝ่ายโทโมฮิสะที่นอนดูเหตุการณ์อยู่นั้น ก็เริ่มปล่อยให้น้ำใสไหลออกจากตาโตของตน ปากอิ่มสั่นระริก มือแกร่งนั้นถูกยกขึ้นกุมใบหน้าหล่อ

"ไม่ได้จริงเหรอ.... ที่ฉันจะรัก... นาย.... "


*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*To be continued*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*