UEDA_Aramode

"อ๊ะ! พอเถอะ... อะ มัน... มันเสียวนะ อ่ะ!!" เสียงนุ่มกล่าวออกมาอย่างขาดห่วงและแหบปร่าด้วยเพลิงของอารมณ์ เรียวปากอิ่มยกขึ้นหยักยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะไล้มืออุ่นของตนไปที่ชายขอบบ็อกเซอร์ และล้วงเข้าไปกอบกุมแก่นกายที่เป่งตัวตอบรับสู้มือตนอย่างเต็มที่ นิ้วหัวแม่มือแกร่งกดลงไปเบาๆที่ร่องบุ๋มบริเวณส่วนปลาย ที่ตอนนี้เริ่มเป่งแดงและมีน้ำขาวขุ่นคลออยู่เต็มปรี่

 "อ๊า!!" เสียงครางหวานดังขึ้นมาทันทีที่รับรู้รสสัมผัส เอวบางแอ่นขึ้น สะบัดบิดหนีไม่ติดเตียง

ร่างสูงผิวเข้มยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์อีกครั้ง ก่อนที่โน้มใบหน้าลงฝังจูบตามลำคอขาว และร่องไหปลาร้าสวย ก่อนที่จะเรื่อยลงมาจนถึงท้องน้อย ปลายจมูกโด่งฝังมิดลงไปที่ผิวเนียนขาวนั่น ก่อนที่จะใช้ปากอิ่มดูดเม้มและขบกัดเล่นอย่างมันปาก 
มืออุ่นก็ยังคงทำตามหน้าที่ รูดสาวขึ้นลง เร่งเร้าอารมณ์ร่างข้างใต้ให้พุ่งสูงจนเกือบถึงจุด แต่กลับหมายไม่ให้ปลดปล่อย สะโพกมนเริ่มส่ายเร่ามากกว่าเดิมด้วยความทรมาณในเมื่ออารมณ์ตัณหาที่อยากปลดปล่อย กลับโดนนิ้วแกร่งอุดไว้แน่น และมือทั้งสองของตนก็ถูกพันธนาการไว้ไม่ให้เข้ายุ่ง เรียวปากบางที่แดงช้ำกัดแน่น ก่อนที่สั่นระริก อ้าปากกล่าวขอร้องเสียงกระเซ่า

"ดะ... ได้โปรด... ยา.. ยามะชิตะ... "

ใบหน้าหล่อละขึ้นมา จากร่างขาวข้างใต้ เรียวปากอิ่มหยักยิ้มอีกครั้งบางๆที่มุมปาก ก่อนที่จะเลื่อนเข้ามาใกล้ที่ใบหูยิ่มและกรอกเสียงกระซิบแผ่วเบาลงไปที่ข้างหูนั่นด้วยน้ำเสียงไม่ต่างกันเท่าไหร่

"โทโมะ... อ้อนวอนและเรียกผมว่าโทโมะสิ.... จิน"

ใบหน้าขาวแดงเรื่อมากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว ก่อนที่จะหลับตาลงเพื่อหลบสายตาประกายกล้าจากร่างสูงผิวเข้มทางด้านบน และกล่าวออกมา

"โทโมะ... ได้โปรด ปลดปล่อยฉัน ด้วยของนายที..."

ทันทีที่ร่างสูงผิวขาวกล่าวจบประโยค โทโมฮิสะยิ้มขึ้นมาบางๆอย่างดีใจ ก่อนที่ฝังจูบลงที่แก้มเนียนและจับปลายส่วนแข็งขึงของตนเข้าจ่อที่ปลายช่องทางร้อนของร่างขาวข้างใต้ และเริ่มใส่แรงดันสะโพกเข้าไปทางด้านใน

อ้า~...................................

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ปึ้ก!!!!........................ พลั่ก!!!!

เสียงมวลสารขนาดย่อมที่โดนฝ่าเท้าเรียวงามยันด้วยแรงที่พอเหมาะ ตกกระทบลงไปกองกับพื้นห้อง อย่างไม่เป็นท่า

"เลิกนอนฝันเปียกเพ้อเจ้อได้แล้วไอ้ตาโต!! ไปอาบน้ำแต่งตัวซะไป!!!" เสียงนุ่มตวาดไซโคใส่อย่างหงุดหงิดก่อนที่จะสะบัดหน้าเดินหันหลังเชิดลงไปทางด้านล่าง

ใบหน้าหล่อที่ที่เห็นว่าร่างบางของญาจติผู้พี่ได้เดินลับหายออกไปแล้วก็มุ่ยหน้าอกมาอย่างไม่พอใจ ก่อนจะเดินบ่นงุบงิบเข้าห้องน้ำ เพื่อไปชำระร่างกายและปลดปล่อยอารมณ์ที่ตอนนี้กำลังดันเด่อยู่ที่เป้ากางเกงนอน ตาโตของีร่างสูงเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวและเหลือบมองไปที่ส่วนนั้นของตน ก่อนที่จะถอนลมหายใจออกมาหนักๆ

"เฮ้อ~~ แค่ฝันอีกแล้วเหรอเนี่ย??"

เสียงทุ้มพึมพำออกมาเบาๆและเดินก้าวเข้าห้องน้ำไป จุดหมายเพื่อปลดปล่อย และทำตัวให้พร้อมไปโรงเรียนตามเสียงสั่งของญาติผู้พี่ที่ตะโกนสั่งมาเป็นระยะๆ....

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"จิน... นายว่า... วันนี้ไอ้บ้าโอทากุยามะชิตะจะมามั้ยวะ??" เสียงแหบทุ้มของเพื่อนร่างบางถามขึ้นลอยๆขณะที่ทั้งคู่กำลังมุ่งหน้าเดินเข้าโรงเรียนอย่างเป็นกิจวัตร  ทันทีที่ร่างสูงผิวขาวได้ยินชื่อของอีกร่างทที่ทำให้ตนแทบสติแตกไปเมื่อวาน ก็ขมวดคิ้วมุ่นเข้าหากันอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะตอบออกไปด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์มากนัก

"นายจะถามทำไมคาเมะ ไม่มาซิดี ไม่มาตลอดไปเลยยิ่งดี!!" ด้วยคำตอบจากร่างสูง ทำเอาเพื่อนร่างบางนิ่วหน้างงๆออกมา แต่ก่อนที่ร่างบางจะเอ่ยปากถามอะไรไปมากกว่านี้ ตาเรียวก็เหลือบเป็นรถยนต์คันหรูที่จอดหราอยู่หน้าทางเข้าโรงเรียนอย่างเด่นสง่า

"โห~ เจ๋งว่ะ ใครกันวะที่มีคนสวยขับรถหรูมาส่งเนี่ย???" เสียงแหบทุ้มกล่าวออกมาพร้อมชะเง้อใบหน้าเข้าดูอย่างอยากรู้เต็มที่ ทางด้านจินก็ไม่แพ้กัน แต่ทันทีที่เห็นว่าร่างที่ลงมาจากรถคือใคร เรียวคิ้วที่ขมวดเข้าหากันบางๆ ก็ยิ่งมุ่นกันจนแทบพันเข้าไปใหญ่....

"โอ้! ว้าว~ แม่โว้ย!! ใครวะ หล่อเป็นบ้า!! เด็กใหม่เหรอนั่น???" เสียงคาเมะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงทึ่งๆปนตื่นเต้น เป็นกิริยาที่ไม่ต่างจากคนรอบข้าง แต่มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่กลับมองด้วยในตาที่ไม่เชื่อในสายตาตัวเอง และเปลี่ยนมาเป็นไม่พอใจ ปากบางขยับพูดออกมาเบาๆกับตนเอง แต่ด้วยที่คาเมะอยู่ไลก้กันจนใบหน้าแทบชนกันจึงรับรู้ได้ทุกพยางค์ที่จินเปล่งเสียงออกมา

"ยามะชิตะ..."

"หา!!!!" ทันทีที่ร่างบางได้ยิน ใบหน้าเรียวก็สะบัดมามองอย่างตื่นๆ ก่อนจะยกนิ้วขึ้นชี้อย่างสั่นๆ พร้อมทั้งตะเบ็งเสียงออกมาด้วยความไม่เชื่ออย่างดังก้อง

"จิน... นายจะบอกว่าไอ้หล่อนั่นอ้ะ... เป็นไอ้บ้าโอทากุที่พูดถึวเมื่อกี๊เรอะ!!!"

ใบหน้าคมพยักขึ้นลงเบาเป็นเชิงใช่ ก่อนที่จะเดินสะบัดร่างเดินเผ่นพลิ้วเข้าโรงเรียนไปโดยไม่เหลียวหันมามองถึงสายตาโตของร่างสูงผิวเข้มแม้แต่น้อย....

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ห้องเรียน ณ เวลาพักกลางวัน

หลังจากข่าวการเปลี่ยนแปลงลุคจากโอทากุแสนเห่ย มาเป็น หนุ่มหล่อขั้นเทพกระจรกระจายไปทั่ว เพียงไม่กี่นาทีที่เสียงออดบอกพักดังขึ้น บริเวณฯโต๊ะของโทโมฮิสะ ก็เต็มไปด้วยผู้คน ที่ส่วนมากจะเป็นเด็กผู้หญิงซะมากกว่า และบนโต๊ะ ก็เต็มไปด้วยทั้งห่อคัพเค๊กที่บรรดาสาวๆทำกันในชั่วโมงคหกรรม และห่อข้าง ที่ไม่รู้ไปเอาเวลาไหนมาทำให้ร่างสูงตาโตนี้กันได้ และร่างสูงตาโต ก็กลับยิ้มร่าและรับของทุกอย่างที่เหล่าสาวส่งมาให้ ทั้งของกิน และห่อจดหมายสีหวานต่างๆโดยไร้คำปฏิเสทใดๆทั้งสิ้น ด้วยภาพที่เห็น ทำเอาร่างสูงผิวขาวที่นั่งมองอยู่ขณะจะตักข้างใส่ปาก กลับมานั่งเท้าคางอย่างไม่สบอารมณ์และเปลี่ยนมาเอาตะเกียบทิ่มข้าวเล่นจนเละตุ้มเป๊ะ!

"เชอะ!! เมื่อวันก่อนยังเป็นได้แค่ไอ้บ้าโอทากุจอมหื่นกามแท้ๆ ทีวันนี้กลายมาเป็นพ่อหนุ่มเจ้าเสน่ห์ไปได้ แหวะ!!!" หน้าคมเบ้หน้าออกมาอย่างแหยงๆปนหงุดหงิดออกมาทันทีที่พูดจบ

"เอาน่า! อย่าไปสนมันให้อารมณ์กินข้าวไม่อร่อยเลยน่า... ยังไงๆ ถึงลุคมันจะเปลี่ยน แต่รับรอง  มันก็ยังคงเป็นไอ้บ้าไอดอลอยู่ดีน่ะแหละ ไอ้นิสัยแบบนี้น่ะ มันเป็นและเลิกยากส์ ยืนยันเลย!!" เสียงแหบทุ้มกล่าวออกมาอย่างสบายๆ ขณะที่เริ่มใช้ตะเกียบคีบกับข้าวจินไปกินทีละชิ้นอย่างเนียนๆ และไร้การเกรงใจ...

"นายจะรู้ได้ไงคาเมะ ไม่แน่ ... อาจจะเลิกบ้าไอดอล มากลายเป็นบ้าผู้หหญิงแล้วฟันไปทั่วก็ได้ ไอ้นิสัยหื่นๆแบบนั้นน่ะ ชัวร์เลย!" เสียงนุ่มกล่าวเถียงออกมาโดยที่สายตายังคงไม่เลิกมองจิกไปทางร่างสูงตาโตอย่างหงุดหงิดๆ

"เอาน่าๆ แทนที่จะมาสนใจมันนะ มาสนใจคนสวยที่นั่งมาข้างๆมันเมื่อเช้าดีกว่า  ภาวนาอย่าให้เป็นแฟนมันเลย ฉันไม่อยากทำตัวผิดศีลธรรมแย่งแฟนชาวบ้านฟ่ะ!" เสียงแหบทุ้มกล่าวออกมพร้อมทั้งทำหน้านิ่งๆอย่างจริงจัง

"นั่นดูก็รู้ว่าผู้ชายนะ และไม่แน่ อาจเป็นแฟนมันก็ได้ และทีนี้ ยังอยากจะจีบเค้าอยู่มะ??" จินถามออกมาหน้านิ่งไม่แพ้กัน ร่างบางหันมามองใบหน้าจินก่อนจะพยักหน้าออกมาอย่างหนักแน่น

"ถ้าฉันจะรัก ฉันก็ไม่สนว่าเป็นหญิงรึชาย และจะเป็นแฟนใคร ฉันจะสนแค่ จะทำไงให้เค้ามามองฉันให้ได้ แต่ถ้าไงๆเค้าไม่มองฉัน ก็คงต้องถอยล่ะวะ เฮ้อ~" ร่างเล็กกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงจริงใจ และด้วยคำตอบของร่างบางทำเอาจินยิ้มร่าออกมาด้วยความยินดี ก่อนที่จะกระโดดโถมตัวเข้ากอดและหอมลงที่แก้มใสฟอดใหญ่อย่างดีใจ

"คาเมะ~~~~  ฉันคิดไม่ผิดจริงๆที่มีนายเป็นเพื่อนตาย  รักแกว้อยย~~~~!"

ทางด้านร่างสูงตาโตที่แม้จะโดนรายล้อมด้วยผู้คน แต่ทุกการกระทำของร่างสูงผิวขาวก็ยังคงอยู่ในสายตาตนเสมอ แม้จะไม่ได้ยินเสียงที่ทั้งสองคนพูดกันก็ตาม แต่การที่จินกระโดดเข้าหอมแก้มคาเมะ มันดูเหมือนจะกระตุ้นต่อมอะไรสักอย่างของโทโมฮิสะเข้านิดๆ  ร่างสูงตาโตจึงขอตัวออกมาจากวงล้อม และเดินดุ่มเข้าไปดึงตัวจินลากออกมาจากห้องทันที....

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ทันทีที่ร่างสูงตาโตวางร่างของจินลงกับพื้นหญ้าในสวนหลังโรงเรียนที่ประจำตน สายตาคมก็ตวัดมองอย่างเคืองๆ ก่อนที่จะตวาดออกมาเสียงกร้าวด้วยโทสะ

"นายเป็นบ้าอะไรห๊ะ!!!  ยามะชิตะ!!!"

แต่ร่างสูงกลับยิ้มรับและทรุดกายลงนั่งข้างๆพลางดึงร่างสูงผิวขาวให้มานั่งติดกับตนจนแทบเกยตัก และใช้มือล้วงลงไปในถุงของฝากที่บรรดาผู้คนเอามาให้และยื่นคัพเค้กให้จินอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะตอบออกไปเสียงใส

"ก็พาจินมากินข้าวกลางวันกับผมไง เห็นเมื่อกี๊โดนเพื่อนแย่งกินหมดเลยไม่ใช่เหรอ?? เอาสิ" จินที่ได้ยินดังนั้นก็เบ้ปากออกมาน้อยๆ

"ฉันไม่รับของกินมั่วซั่ว เกิดท้องเสียมาใครจะรับผิดชอบกัน ชึ!" ด้วยคำตอบที่จินตอบมมา โทโมฮิสะนิ่วหน้าครุ่นคิดเพียงครู่ ก่อนที่จะเอื้อมไปหยิบกระเป๋าตนและล้วงหยิบกล่องข้าวตนมายื่นให้ร่างด้านข้าง

"งั้นกินของฉันละกัน เนี่ยทัตจังเป็นคนทำ รับรองทั้งความอร่อยและความปลอดภัย" โทโมฮิสะกล่าวออกมายิ้มๆอย่างใจดี ทำเอาจินปฏิเสทไม่ลงจึงยื่นมือมารับไปอย่างช่วยไม่ได้ มือเรียวเอื้อมเปิดฝากล่องข้าวและเริ่มใช้ตะเกียบของร่างสูงตาโตค่อยคีบอาหารทีละอย่างใส่ปากแล้วเคี้ยวตุ้ยด้วยความหิว และอร่อย เรียวยิ้มน้อยๆจึงประปรายออกมาที่ใบหน้าคมอย่างไม่รู้ตัว โทโมฮิสะที่นั่งมองอยู่ก็ยิ้มออกมาด้วยเช่นกัน แต่แล้ว...

"มานั่งจ้องทำบ้าอะไรอยุ่เล่า!! ไม่กินเข้าไปล่ะ!!!!"

เสียงนุ่มกล่าวออกมาด้วยเสียงตวัดเพราะเริ่มรู้สึกรำคาญกับสายตาของคตนข้างๆ และดันมานั่งจ้องนิ่งๆแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียวแบบนี้  ระดับความน่าหมั่นใส้มันยิ่งเพิ่มเลเวลมากขึ้นไปใหญ่

"จ้องจินต่างหากล่ะ เห็นกินท่าทางมีความสุขดี อร่อยใช่ม้า~?" ร่างสูงตาโตกล่าวออกมายิ้มๆ

"อื้ม!! ก็ใช้ได้แหละ เพราะฉันหิวด้วยถึงกินหรอกนะ " ใบหน้าคมตอบออกมาพร้อมเชิดหน้าขึ้นอย่างไว้เชิง แต่ทีท่าแบบนั้นมันกลับยิ่งเรียกรนอยยิ้มของร่างสูงตาโตได้มากกว่าเดิม
"แล้วนี่เมื่อไหร่จะเลิกจ้องไม่ทราบ หน้าฉันถึงจ้องไป ความหล่อมันก็ไม่ออสโมซิสไปหานายง่ายๆหรอกน่ะ!!"

"ก็... จะจ้องจนกว่าจะหายน่ารักล่ะมั้ง" ร่างสูงตาโตแกล้งกล่าวหยอดออกมาล้อๆ แต่กลับเรียกสีแดงเรื่อๆที่แก้มใสได้ไม่ยาก ใบหน้าคมก้มงุดลง สายตาคมหลุบต่ำ ปากบางขมุบขมิบออกมาว่า "บ้า" ออกมาเบาๆอย่างเขินอาย...

โทโมฮิสะที่นั่งจ้องอยู่ต้องใช้ทั้งพลังวัตรความอดทน ทั้งเส้นขีดสำนึกแห่งความดี มาคอยช่วยห้ามไม้ให้ที่จะจับร่างข้างๆกดลงแทบเพราะความน่ารักอย่างเอาเป็นเอาตาย

-โอ๊ย!!! ทำไมนายมันน่ารัก น่ากดแบบนี้เนี่ย!!!  จินจ๋า~!!!-

+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+* To Be Continued *+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*

 ตัดฉึ่บเพื่อไปปริ้นผลสอบเอเน็ต ออกแล้ว ผ่านฉลุยทั้งห้าวิชา ที่แท้ 1.5B มันก็อ่านนี่หว่า!!  ปล่อยให้เครียดมานาน โด่เอ๊ย!!!.... คะแนนเลข เน่าดั่งคาด 55+ (T-T)

 ขอบคุณทุกเม้นท์ จุ๊บส์ รักคนอ่าน เหมือนเดิม

ปล. อาจมีตรงไหนผิดมากกว่าเดิมหน่อย เพราะพิมพ์ด้วยความรีบ และไม่มีการบรู๊ฟ เหอ เหอ  ขออำภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ โกเมนเน้~ (^^)/

----------------------------------------------------

อิดิท... บรู๊ฟแล้ว แต่ท่ายังเจอผิดอีก ก็โทษที่สายตาข้าพเจ้ามันเน่าแล้วล่ะ เหอ เหอ- -"

------------------------------------------

อิดิทอีกรอบ...เออ ใส่คู่ผิดจริงด้วย-*-"  ขอบคุณ คุณ HANABI มากมาย โค้งงามๆ
**- -" ดันเขียนชื่อเค้าผิดอี๊ก........ - -"

edit @ 5 Apr 2008 21:49:19 by pierce

edit @ 5 Apr 2008 21:51:33 by pierce

edit @ 5 Apr 2008 21:52:16 by pierce

edit @ 28 Oct 2008 14:32:23 by pierce