SHIKI -.....x Tatsuya Ueda -01-

posted on 08 Jul 2008 14:10 by piengtavan in FIC, KAT-TUN, NEWS

Title:: SHIKI 

Cast::......x Tatsuya Ueda 

-01-

 

วันแรกที่ได้พบ คือวันที่ดอกซากุระปลิิวว่อน...

..............................................................................

สายลมพัดเอื่อยๆ แสงแดดยามเช้าส่องรำไร อากศสดใส สมกับเป็นการเริ่มต้นวันแห่งการเริ่มต้น...

เด็กหนุ่มคนหนึ่งเดินมาหยุดยืนที่ข้างหน้าต้นไม้ที่กำลังผลิดอกสะพรั่งอย่างสงบอยู่กลางสวนนิ่งๆ มุมปากของเด็กหนุ่มยกหยักขึ้นเล็กน้อย จากการทอดสายตามองดูเหล่ากลีบดอกสีชมพูอ่อนชูช่ออย่างมีจริตในตัวของมัน

แล้วสายลมก็พัดวืบมา พาเอาเหล่ากลีบดอกเหล่านั้นลาต้นไปอย่างอ่อนช้อย ตาคมปิดลงแวบหนึ่งเพื่อบังตาตนจากฝุ่นละอองที่ปลิวมาตามสายลม... และสายตาคมก็เปิดขึ้นอีกครั้ง แสงแดดที่เพิ่มความสว่างมากกว่าเดิมเล็กน้อย ทำเอาเด็กหนุ่มก้มหน้าหลุบลงเล็กน้อย เพื่อปรับสภาพการมองเห็น เมื่อสายตาปรับเข้าที่ดีแล้ว สายตาคมคู่นั้นก็เห็นร่างของเด็กหนุ่มคนหนึ่งจากอีกฝากฝั่งของต้นไม้เจ้าของกลีบดอกที่ปลิวว่อน

ราวภาพลวงตา... คงเป็นเพราะแสงแดดที่ทอประกายอยู่ทางด้านหลัง รึว่าเป็นมนต์เสน่ห์ของเจ้ากลีบดอกสีชมพูนี่ก็ไม่อาจทราบ  

เพราะทันทีที่เด็กหนุ่มได้เห็นใบหน้าของคนที่ยืนอยู่ตรงข้ามจนเองนั้น หัวใจเต้นรัวจนรู้สึกได้... ตาคมนั้นจ้องอยู่ที่ใบหน้าของคนตรงข้ามอย่างเสียมารยาทโดยไม่รู้สึกตัว กระทั่งเด็กหนุ่มตรงข้ามเงยใบหน้ามาสบตากับตนพอดี รอยยิ้มน้อยๆจากปากอิ่มนั้นก็ถูกส่งให้อย่างอ่อนโยน ก่อนที่เด็กหนุ่มตรงหน้าจะก้าวเดินผ่านตนไป

กว่าจะรู้สึกตัวอีกครั้ง ร่างตรงหน้าตนนั้นก็พลันหายไปเสียแล้ว...

---------------------------------------------------------------------------------

RRRRRRRRRRRRR RRRRRRRRRRRRR RRRRRRRRRRRRR

 "ปั๊ก!!!"

 

เสียงเสียดหูของนาฬิกาปลุกสังกะสีเรือนเก่าแผดร้องลั่นได้ไม่นาน เสียงมือแกร่งที่ตกกระทบลงบนปุ่มสีน้ำเงินที่ถลอกจนเห็นสีทองแดงก็ดังตามขึ้นมาติดๆ

เด็กหนุ่มมัธยมต้นของไม่กี่เดือนที่แล้วยันกายขึ้นนั่งอยู่บนเตียงอย่างมึนงง หัวทุยสะบัดไปมาเพื่อเรียกสติตนที่ยังหลงเหลืออยู่ในความฝันครั้งเก่าให้ตื่นเต็มตาสำหรับวันในปัจจุบัน

มือแกร่งยกขึ้นลูบใบหน้า เสียงทุ้มครางเบาๆในลำคอ ก่อนที่นั่งนิ่งสงบอีกครั้ง สมองหวนนึกทบทวนไปถึงความฝันก่อนที่ตนจะถูกปลุก

"หลังจากวันนั้น ก็ไม่เจออีกเลยนี่น้า~"

ไม่นาน ผ้าห่มผืนหนาก็ถูกตลบลงไปกองอยู่ข้างเตียงอย่างไม่ใยดี ขณะที่เจ้าของมันรีบวิ่งเผ่นแผล็วเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว เมื่อตาคมนั้นเหลือบไปเห็นตัวเลขบนนาฬิกาดิจิติอลที่แขวนอยู่บนฝาผนัังด้านปลายเตียง 

 .........................................................................

เสียงฝีเท้าหนักๆที่ดังขึ้นถี่ยิบเมื่อเสียงออดเตือนเวลาปิดประตูดังขึ้นมาแว่วๆ ราวกับเร่งให้เด็กหนุ่มเร่งสปีดมากกว่าเดิม และก็เป็นอันได้ผล เมื่อเด็กหนุ่มกระโดดข้ามรั้วเหล็กเตี้ยๆวิ่งฝ่าสวนที่ทุกครั้งตนจะต้องหยุดยืนเหม่อมองอยู่
ใต้ต้นไม้ใหญ่นั้นจนเป็นกิจวัตร

รั้วเหล็กสูงตระหง่านเบื้องหน้าที่เด็กหนุ่มเห็นอยู่ลิบๆ เริ่มขยับเคลื่อนเข้าหากันเพื่อปิดตัว เมื่อเสียงออดนั้นเงียบไป

ขายาวเร่งชักเท้าให้เร็วและยาวกว่านั้น แม้กล้ามเนื้อที่ขานั้นเริ่มประท้วงแล้วก็ตามที ....  เมื่อเสียงขอบประตูรั้วนั้นกระทบกันเบา เด็กหนุ่มที่พ้นขอบประตูมาเพียงไม่กี่วิก็ทรุดกายลงนั่งหอบกอบโกยเอาอากาศเข้าปอดอย่างหนักหน่วง โดยไม่สนใจร่างของคนที่ยืนยิ้มอย่างเอ็นดูอยู่เบื้องหลังเลยซักนิด

"เป็นนักวิ่งที่ดีใช้ได้เลยนี่นานายน่ะ"

เสียงนุ่มดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของเด็กหนุ่มนิ่งๆ เด็กหนุ่มขมวดคิ้วเรียวเล็กน้อย ก่อนที่จะค่อยๆเอี้ยวกายหันไปดูที่มาของเสียงพูดทางด้านหลัง 

เมื่อสายตาคมเห็นร่างของเจ้าของเสียงนุ่มหูที่ยืนยิ้มละมุนอยู่นั้น ตาก็เบิกโตด้วยความตกใจผสมประหลาดใจอย่างเต็มที่ ปากแดงที่อ้าหอบหายใจอยู่นั้น เปลี่ยนมาเป็นอ้าค้างเล็กน้อย แต่แ้ลวสติก็ถูกดึงกลับมาด้วยเสียงหัวเราะใสๆของร่างตรงหน้าตน

"ตกใจอะไรเหรอ? ทำหน้าเหมือนเห็นผีงั้นแหละ"

เด็กหนุ่มที่ได้ยินดังนั้นก็ส่ายหัวทุยยิกๆ ก่อนที่จะขยับกายลุกพรวด ขึ้นมายืนจ้องใบหน้าของร่างตรงหน้าอย่างจริงจัง ก่อนที่จะก้มหน้าลงมองพื้นเล็กน้อยอย่างขบคิด

-คนเดียวกันแน่-

เสียงในหัวสมองเด็กหนุ่มบอกกับตนอย่างแน่วแน่  แล้วใบหน้าของเด็กหนุ่มเงยขึ้น ตาคมนั้นสบกับดวงตาของคนตรงหน้าตรงไปตรงมา ด้วยท่าทีแบบนั้น ทำเอาคนที่ถูกมองถึงกับเสสายตาหลบไปโดยอัตโนมัติอย่างไม่รู้ตัว

"คือ... เราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อน... ใช่ไหมครับ?"

เสียงของเด็กหนุ่่มเอ่ยถามอย่างตะกุกตะกัก ไม่ใช่ด้วยความเหนื่อย หากแต่เป็นเพราะความตื่นเต้น...

ตื่นเต้นในการที่ร่างตรงหน้านี้จะยังคงจำเค้าได้ แม้การพบกันครั้งนั้นจะเป็นเพียงแค่เสี้ยวนาทีก็ตาม

 

ทางด้านอีกฝ่ายที่ได้ยินคำถามนี้ก็ยิ้มออกมาบางๆ ใบหน้านั้นเอียงไปด้านข้างเล็กน้อยอย่างขบคิดในคำถามนั้น แต่เพียงไม่นาน หัวทุยนั้นก็ส่ายไป-มาเบาๆ 

"ขอโทษนะ ฉันคิดว่าไม่เคยนะ" 

 ราวกับเสียงลมอะไรซักอย่างดังแว่วเข้ามาในหูเด็กหนุ่มทันทีที่ไ้ด้ยินคำตอบ หัวทุยเด็กหนุ่มตกลู่ลงในทันใด 

-ว่าแล้วเชียว...-

"นี่ คือว่า... ขอโทษนะ ที่ฉันจำไม่ได้ แต่ว่า... ถ้ายังมัวมายืนคุยกันอยู่ตรงนี้ ทั้งฉันทั้งนายไดเข้า้เรียนสายกันทั้งคู่ แน่เลย"

ร่างตรงหน้าเอ่ยขึ้นขณะก้มลงมองดูนาฬิกาที่ข้อมืิอ เด้กหนุ่มละสายตาจากพื้นขึ้นมามองร่างตรงหน้าอย่างปลงๆ ก่อนที่จะพ่นลมหายใจออกมาบางๆ

-เอาวะ ... ไหนๆตอนนี้ก็ได้เรียนที่เดียวกัน เรื่องอื่นเอาไว้สานต่อเอาทีหลังก็ได้ อย่าเพิ่งรีบร้อนน่า~-

"เอ่อ ครับ ว่าแต่... คุณชื่ออะไรครับ?"

ร่างตรงหน้าละสายตาจากหน้านาฬิกาขึ้นมาสบตาเด็กหนุ่ม เลิกคิ้วเรียวขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่จะส่งยิ้มบางๆมาให้

"ทัตซึยะ อุเอดะ ทัตซึยะ ... ฉันไปละนะ เข้าเรียนเร็วๆล่ะ วันแรกนี่นะ"

ว่าจบร่างนั้นก็รีบวิ่งแผล็วหายไปทางตึกเรียน เด็กหนุ่มยืนยิ้มน้อยๆอยู่ตรงนั้นเพียงครู่ ก่อนที่จะเริ่มออกตัววิ่งไปทางตึกเรียนของตนเช่นกัน

 -เริ่มแบบนี้ในวันแรก... ก็ไม่ช้าไปนักหรอก-

....

.

 

******************** To Be Continued ************************

โอ๊ย~~~~~~~~~~  คิดไม่ออกว่าจะเอาใครคู่อุเอะดีอ่า~

 

คาเมะอุเอะ รึ จินอุเอะดีอ้า~~~~~~~  รึจะลองของใหม่ พีอุเอะ  เอาใครดี๊~~~~

 

ใครหลวมตัวมาอ่านช่วยเฮคิดที๊~~

 

ปล.พักนี้อุเอะแม๊นแมน... จับเป็นเซะซะดีมั้ยน้า~~....  

edit @ 9 Jul 2008 15:50:58 by pierce

edit @ 28 Oct 2008 14:37:52 by pierce

Comment

Comment:

Tweet



http://www.youtube.com/watch?v=IqPu0GFkGqI&feature=related

ทัตจังในชุดกะลาสี

น่ารักอ่ะ

กะลังร้องเพลง

ออริจินอลบลู

#10 By (125.25.10.190) on 2008-08-31 23:51

อืม จริงๆก็ชอบทุกคู่นะ
5555
แต่ก็แอบเชียร์พีเอ้เหมือนกัน
ดูจากอารมณ์ของเรื่องแล้วอ่ะนะ
ถ้าเป็นจินมันคงจะอ่อนไปสำหรับคนอย่างหมู 5555

จิงๆเมะก็ดีนะ แต่พียูอ่อนโยนกว่าเมะนิดนึง 555
ในความคิดเราเท่านั้นนะ
ตามใจคนแต่งเถอะ แต่งไรมา อ่านหมด เหอๆๆ

#9 By ploy@tatchi (124.120.140.160) on 2008-07-31 23:52

ขอนอกช้อยที่ให้มา

พี่ยู~~~!!!!

แต่ไม่ใช่พี่ยูเป็นเคะนา
(เป็นจริงก็แย่ดิ...)

#8 By watson (124.121.167.227) on 2008-07-21 21:30

ดอกซากุระปลิวว่อน...
หอบกอบโกยเอาอากาศเข้าปอด...
เสียงลมอะไรซักอย่างดังแว่วเข้ามาในหู...
แต่ละประโยคเด็ดเชียว ลมพัดปลิว
big smile

#6 By จั่นเจา on 2008-07-15 20:08

เราว่าจินอ่ะ ชอบคู่นี้มากๆๆๆ

#5 By cosmos68 (117.47.223.49) on 2008-07-13 23:59

เฮ่อๆ จะแปลกไหมถ้าจะขอ พีเอ้ อ่า 555 ตั้งคู่ให้เลือกได้แบบเปิดทางมาก จะบอกว่ามันเป็นคู่ในฝัน คือ ฝันไปเถอะ >< มันไม่มีไรให้จิ้นไม่มีไรให้ลิงค์แต่ชอบเป็นการส่วนตัว ^^ มะพีสวยแมนเอ้สวยแอบแมนน่าจิ้นซะไม่มี ฮ่าๆ แต่ถ้าไม่ได้ขอเป็นจินเอ้ก็ได้นะ อิอุ surprised smile

#4 By Hanabi on 2008-07-12 18:21


เ ชี ย ร์ จิ น อ้ า ~

ห มู ก ะ เ อ้ คิ ด ถึ ง ส ะ โ พ ก วุ้ ย

เ ข้ า กั น ดี จ น น่ า รำ ค า ญ

555+

#3 By MilE (118.173.223.51) on 2008-07-11 13:38

เชียร์เมะๆ ><''

เรื่องเหล้า กระสาย/กระสัย ใช้ในความหมายว่าตัวทำละลายยาน่ะ แต่ในความมหายอื่นก็มีคับ ตามแต่สถานที่ใช้

#2 By on 2008-07-10 23:32

จินก็ดี เมะก็ได้
55 5 +
เชียร์สองคนนี้big smile

แต่อยากลองอ่านพีเอ้เหมือนกันนะ
แต่อารมณ์นี้อย่าดีกว่า

#1 By คนเถื่อน (118.172.166.17) on 2008-07-09 23:54

short fan-fiction