[Fic] what about we that call? -5- JinxTatsuya

posted on 10 Jun 2009 19:37 by piengtavan in FIC, KAT-TUN

Title::What about we that call?
Cast:: Jin Akanishi,Tatsuya Ueda,Yamashita Tomohisa,Kazuya Kamenashi

-5-

 ในชีวิตนี้ หากยังไม่ตาย ก็ไม่สายสำหรับคำว่าเริ่ม... มันจะจริงแบบนั้นหรือเปล่า?

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เสียงพื้นยางของคอนเวิร์ดหุ้มข้อลากไปบนพรมสีทึมดังฟึ่บๆอย่างสม่ำเสมอตามจังหวะก้าวเดินของโทโมฮิสะคลอไปกับเสียงฮัมเพลงโปรดอย่างเพลิดเพลิน แต่เป็นอันต้องมาสะดุดหยุดไป เมื่อทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้องนั่งเล่นอย่างเต็มตัว

"อีกแล้ว อาทิตย์นึงแล้วนะโว้ย" เสียงทุ้มแปร่งขึ้นจมูกสบถอย่างหัวเสียเมื่อเห็นสภาพห้องที่ตนอุส่าห์แหกขี้ตาตื่นมาแต่เข้าวันนี้เพื่อเก็บกวาดกลายเป็นป่าขยะภายในเวลาหกชั่วโมง

ขายาวยกชึ้นกวาดเอากองเสื้อผ้าหนังสือและกองกระดาษแหวกพอให้เป็นทางที่พอจะเดินได้ และเมื่อถางทางได้จนถึงห้องนอน ก็เห็นตัวการนอนเป็นเจ้าแห่งขยะอยู่บนเตียงนิ่งราวกับตายก็เขวี้ยงเป้ที่อัดไปด้วยหนังสือการบัญชีและการตลาดจนแน่นเอี้ยดไปที่เป้าหมายทันที

ไม่มีคำว่าพลาดสำหรับชายที่ชื่อโทโมฮิสะ ผลลัพธ์คือเสียงดังอุ้กเบาๆ พร้อมกับร่างที่นอนแผ่หราเมื่อครู่เปลี่ยนอิริยาบถเป็นนอนคู้ตัวงอเอาแขนอังที่ท้องเพื่อลดอาการจุกทันทีที่เสียงตุ้บของเป้กระทบ

"อยากนอนตายให้หนอนแดกก็ไปที่อื่น ที่นี่กูมีเอี่ยวด้วยครึ่งนึง อย่าลืมซิวะ ไอ้นายแบบอกเดาะ!" เสียงราวคนเป็นหวัดเอ่ยตวัดเสียงอย่างหงุดหงิดพร้อมกับเอาเท้าขึ้นเขี่ยร่างของจินให้พอมีเนื้อที่ที่ตนจะนอนแผ่บ้าง

"ใครว่ากูอกเดาะ" จินกลิ้งไปตามแรงเขี่ยพร้อมกับเถียงออกมาด้วยเสียงที่ใกล้จะเหมือนโทโมฮิสะขึ้นไปทุกที

"หมา" เสียงตอบสั้นได้ใจความพร้อมกับเสียงเตียงยุบเมื่อโทโมฮิสะทิ้งตัวลงนอนลงข้างๆจิน

จินที่ได้ยินคำตอบหันหยิบหนังสือปรัชญาที่ตนอ่านทิ้งไว้เขวี้ยงไปที่ท้องคนข้างตัว แต่โชคไม่ดีที่คนผิวเข้มรู้ทัน จึงได้แค่กลายเป็นส่งหนังสือให้โทโมฮิสะเอาเก็บเข้าที่ชั้นข้างหัวเตียงเท่านั้น จินที่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่ส่งเสียงจึ้กจั้กอย่างไม่สบอารมณ์ ในขณะที่คนผิวเข้มส่งเสียงหัวเราะเบาๆในลำคอ

"กูพูดจริงนะเว้ย กูไม่ได้ซึมเพราะอกหัก แล้วที่สำคัญ กูไม่ได้ซึมด้วย กูแค่นอนคิดอะไรๆต่างหากหรอกเว้ย" คำพูดของจินทำเอาเสียงหัวเราะเบานั้นหายไปเหลือเพียงความเงียบ และรอยความสงสัยที่อยู่บนหน้าของโทโมฮิสะ

"แล้วไอ้อะไรๆของมึงที่คิดอยู่น่ะ ใช่เรื่องของทัตจังมั้ยวะ?" จินไม่ตอบ ได้แต่เพียงหัวเราะเบาๆในลำคอน้อย ก่อนที่จะปล่อยให้ตัวเองจมอยู่ในความคิดเงียบๆอีกครั้ง รวมทั้งโทโมฮิสะด้วย ต่างคนต่างขบคิดอยู่อย่างเงียบงันในสมองที่กำลังวิ่งรอกทำงานอย่างหนักหน่วง

"มึงรักทัตจังมั้ย" เป็นโทโมฮิสะที่โพล่งคำถามทำลายความเงียบก่อน

"ไม่รักกูไม่นอนด้วยหรอก" และจินก็ตอบได้เร็วอย่างอัตโนมัติ ราวกับรู้อยู่แล้วว่าเพื่อนตนนั้นจะถามอะไร

"แล้วทำไมมึงไม่บอกเค้าวะ" เกิดความเงียบขึ้นอีกครั้ง แม้ไม่นานเท่าครั้งก่อน และคนที่ทำลายความเงียบก็เป็นจิน

"เอาจริงๆเหรอมึง"

"กูจะเอาหลอกๆไปแหลกับใครล่ะวะ" โทโมฮิสะตอกกลับคำพูดได้ไวไม่แพ้กับจินในทีแรก จินอึกอักออกมาก่อนที่จะพึมพำตอบออกมาเบาๆ เบาเสียจนคนที่นอนอยู่ข้างต้องกระเถิบตัวลงมานอนเสมอกันแล้วยื่นหัวเข้าไปใกล้พร้อมเอ่ยขอคำตอบใหม่ จินหน้าแดงแบบลำบากใจเล็กน้อย ก่อนที่จะอ้อมแอ้มตอบออกมา

"กูลืม" ...มือที่โทโมฮิสะยกขึ้นเท้าลำตัว เปลี่ยนไปเป็นโบกเข้าที่หัวจินแบบเต็มแรงทันที

"ไอ้เวร"

"เออ กูขอโทษ" เสียงนุ่มของจินครางหงิงอย่างสำนึกผิดผสมความอาย

"มาขอโทษกูทำไม นู่น ทัตจังนู่น ที่มึงควรพูดคำนี้ด้วยน่ะ" โทโมฮิสะพูดพลางล้มตัวลงนอนด้วยอารมณ์เอือมระอา พลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา

จินทอดสายตามองเหม่อไปที่เพดานฝ้าทีครีม ก่อนจะถอนหายใจออกมายาวๆแล้วหันหน้าไปมองเพื่อนตนที่นอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ข้างตน

"มึงรู้จักไอ้เด็กที่อยู่กับทัตซึยะใช่มั้ย?"

"เด็กไหนมึง" เรียวคิ้วของโทโมฮิสะขมวดคิดถึงคำพูดเพื่อน ก่อนจะครางออกมา "อ๋อ คาเมะ ทำไม?"

"พรุ่งนี้มึงช่วยลากมันออกมาหน่อยดิ้ กูจะคุยกัยทัตซึยะมันได้สะดวก"

"สัด กูไม่อยากโดนคาเมะมันฆ่า เห็นแบบนั้นน่ะ โหดฉิบเลยนะมึง" โทโมฮิสะเบ้ปากขณะที่นึกถึงท่าทางคาเมะกำลังพองตัวเอาเรื่องตนหลังจากที่รู้ว่าตนทำอะไรลงไป "ที่สำคัญ คาเมะ ไม่โง่ว่ะ"

จินบุ้ยปากอย่างขัดใจ ก่อนที่จะบ่นหงุงหงิงออกมา จนโทโมฮิสะต้องเอื้อมมือไปตบหัวเบาอีกทีด้วยความหมั่นใส้

"มึงไปคุยกับคาเมะมันตรงๆสิวะ มันไม่ฆ่ามึงหรอก" ...อย่างน้อยก็แค่หยอดน้ำเกลือล่ะวะ โทโมฮิสะต่อคำในใจเงียบกริบอย่างไม่ออกพิรุธ

"กูไม่ชอบขี้หน้ามันนี่หว่า"

"มันไปตบหัวพ่อมึงรึไง" จินเอื่อมมือไปตบหัวโทโมฮิสะทันที

"ไอ้เวร เลิกเง่นพ่อกูได้ละ ถึงพ่อกูจะดูเด็ก แต่ก็พ่อกูนะมึง"

"เออ จ้า จ้า"

"แล้วมึงคิดว่าคาเมะมันชอบมึงงั้นซิ กูจะบอกให้ ตอนที่มันรู้ว่าทัตจังน่ะ โดนมึงงาบ มันคว้ามีดจะมาจ้วงมึงด้วยซ้ำ ถ้ากูไม่ห้ามไว้นะ มึงตายห่าเป็นผีก่อนเป็นเอดส์อีกมึง"

"ไอ้สันดาน ปากหมาปากเหม็น" จืนตวัดมึงตบลงไปที่ท้องโทโมฮิสะทันทีที่พ่อคุณพูดจบ โทโมฮิสะได้แต่หัวเราะที่ได้แกล้งเพื่อน

"เฮ้ย กูพูดจริงนะมึง"

"แล้วทัตซึยะมันไม่รู้รึไงวะ ว่าพ่อทูญหัวมันจะมาจ้วงกูน่ะ เห็นอยู่กะกูทีไร พูดชมมันจัง" จินพูดออกไปอย่างหงุดหงิเมื่อคิดถึงตอนที่ทัตซึยะพูดถึงเพื่อนที่อยู่ด้วยกัน

"หึหึ กูบอกแล้วไง คาเมะมันไม่โง่ มันน่ะ เป็นเทวดามาเกิดสำหรับทัตซึยะ ส่วนคนอื่นน่ะเค้าเห็นมันเป็นซาตาน"

"แล้วมึงอ้ะ" จินถามกลับอย่างไม่ทันคิดอะไร แต่คำถามนั้นกลับฝังเข้าไปในหัวโทโมฮิสะให้ครุ่นคิดทันที

"เออ ช่างเหอะ ว่าแต่ ตกลงพรุ่งนี้มึงจะลุยใช่มะ เดี๋ยวกูช่วย บอกมาแล้วกัน ยกเว้นเรื่องเอากูไปหลอกคาเมะ กูไม่อยากโดนหมก จำไว้" โทโมฮิสะตอบอย่างตัดโอกาสให้จินพูดต่อ ทั้งยังตลบผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงแล้วหลับลงไปทันที

ปล่อยให้จินนอนนิ่งเงียบครุ่นคิดอย่างเครียดๆไปเงียบๆตลอดคืน

-------------------------------to be continued------------------------------------------

 

edit @ 17 Jul 2009 13:00:53 by pierce

Comment

Comment:

Tweet

แง้ว ทำไมเค้าไม่เห็นเรื่องนี้ว้าาาา

มะพีเคยไปทำไรไว้อ่า?? แล้วจินจะเอาไง?? จะเจอคาเมะฆ่าไหม?? โอ้แม่เจ้า เค้ารออยู่นะั๊ตั๊วเองงงง

#5 By Hanabi on 2009-07-20 11:13

ตกลงนี่จบตอนแล้วเนอะ

เอ๊า ๆ ๆ

พี่ชักอยากรู้แล้วซิ

ว่าตาจินจะมาไม้ไหนกับทัตจัง

รอคนยุ่งมาแต่งต่อจ้า

( รู้ว่าน้องยุ่ง ๆ ก็จะกดดันจ๊ะ ) double wink

#4 By AiYuki on 2009-07-13 15:08

อ้าวววววววววววว

กรรม

แล้วพี่เม้นคั่นไปแบบนี้

เป็นอะไรไหมนั่น ขอโทษนะจ๊ะ

พี่ไม่รู้อ่ะ.....

งั้นรอแบบเต็ม ๆ ก็ได้

#3 By AiYuki (203.146.150.36) on 2009-06-18 11:08

มันยังไม่จบคร้าบบบบบบ
เฮดราฟไว้แต่กดเรคฯเผื่อลืม เพิ่งรู้ว่ามันกลายเป็นพับลิช =w="

#2 By pierce on 2009-06-17 17:03

ง่ะน้องเฮ

ไมมันสั้นจังอ่ะ

แต่ก็นะ ทำให้รู้ว่าจินจะไปบอกรักทัตจังแล้วใช่ไหมจ๊ะ

แต่จินเอ้ยยยยยยยย

ลืมบอกรักเนี้ยนะ

ทั้ง ๆ ที่นอนกันมาไม่รู้กี่ครั้ง

มันน่า.....นะนั่น

รออ่านต่อไปจ๊ะน้องเฮ

#1 By AiYuki (203.146.150.36) on 2009-06-17 16:27

short fan-fiction