เป็นการอัพเดทบล็อกที่เปิดปีมากกกกกกกกกก ...

เป็นหลักฐานว่าไอ้เฮยังมีลมหาใจอยู่ เหอ เหอ แต่แค่หมดงบหมดตูด เพราะเอาตังไปซื้อบัตรงานตาลุงคนนี้ยยย~~~ เนี่ยแล๊~~~ อะโฮะ ^[]^

  .... เกิดมาไม่เคยไปคอนเสิร์ตเล้ย~ แล้วพอไปที .... ของดีมันมันส์หยั่งงี้นี่เองงงง  เอริ้ววววววว

กะลังคึกๆ โฮะๆๆๆๆๆ  มันคึกจริงจังนะนั่น .... อร๊ายยยย หาใครระบายด้วยไม่ได้ ก็มาในบล็อกตูนี่แหละแว๊! โฮ่ๆๆๆ

ตาลุงบิลลี่โ แก ได้อีกกก น่ารักได้อีก ...

ถึงจะไปช้า เข้าไปดูตอนกลางโอเพ่นนิ่ง แต่ว่า ... เวลาที่เหลือก็สุดคุ้มเห๊อะ มันซู้ดหยอดดดด~ ...

จำไม่ได้แล้วว่าเพลงอะไรที่แกเล่นตอน สามทุ่มกว่าๆ น่าจะเป็น กีฟ มี โนวาเคน (Give me novacaine)มั้งล่ะนะ.... แล้วแกเงียบให้คนดูร้องท่อน "Give me novacaine"  แกชมบอกว่า ร้องดังกว่าอเมริกาอีก ... อันนี้ไม่รู้แกเอาใจรึเปล่า รึเพราะฮอลมันใหญ่ไม่เท่ากัน แต่ก็ปลื้มวะ เพราะตะโกนไปแบบสุดๆเลยล่ะนะ ....(แอบเกรงใจคนข้างหน้าบ้าง  แต่นี่มันคอนเสิร์ตนะ!!  หยวนกันเนอะ เนอะ ^^) แถมตอนจบเพลงบางช่วงมีงอนด้วยเหอะ ฮ่า ฮ่า  ประมาณว่า เสียงโห่ตามไม่ดังพอบ้างอะไรย้าง พ่อแกเลยหันตูดเชิดใส่ ได้อีกค่ะลุ๊งงงงงงง~~~~ ...

ลุงที่ไหนมันงอนน่ารักน่าเตะแบบนี้บ้างวะคะ! โอ้ยยยย~

 แต่ขำเหอะ ดูไปดูมา โห่ตามแกสั่งไปสั่งมา ก็ นะ แกสั่งอะไรก็ทำ โห่แบบไหนก็โห่ ขึ้นๆลงๆ ลากเสียงยาว ต่ำ สูง .... สั่งให้ตบมือก็พากันตบตามแปะๆ ตบเป็นจังหวะตามแกสั่งก็ตบ ... อยากจะบอกว่าพ่อแม่สั่งยังไม่ได้งี้เล๊ยเห๊อะ 5555

 แต่ว่านะ ... ตอนแรกน่ะ นึกเราว่า เพราะกล้องที่ถ่ายๆออกมาตามทีวี ตามนิตยาสาร มันหลอกตาเลยทำให้ถ่ายรูปบิลลี่ โจฯ ออกมาดูไซส์เล็กกว่าฝรั่งทั่วไปเค้าไปหน่อย ... แต่ ... จริงๆแล้วลุงแกคือฝรั่งไซส์มินิซินะ - - - ขนาดเอาคนไทยขึ้นเวทีไปแรดด้วย ยังตัวเท่ากันเลย....

แต่เค้าน่ารักมากจริงๆแหละ แบบจริงจังด้วยเหอะ! โอ๊ย~~~ เพราะอแด๊บเตอร์หายนะ! ไมงั้นจะเอาช่วงอังกอร์ลง ...

เสียงแกดีโคตร ดีจริงๆ เห็นตัวเล็กๆแบบนั้นแท้ๆ แกทั้ง ร้อง เล่น เต้น วิ่งพล่านทั่วเวทีตั้งกะสองทุ่มครึ่งกว่าๆ ยันห้าทุ่มนิดๆแหนะ แบบพลังเสียงดีไม่มีตกอีก สุดยอดว่ะ! 

ชอบตอนที่ลุงแกพาวงอู้ นอนร้องตำนานเพลงของชาวบ้านเค้า เริ่มที่ เลิฟมี เทนเดอร์ของเอลวิส(Love me tender) ต่อด้วย แซสทิสแฟคชั่นของ โรลลิ่งสโตน(Sastisfaction*) แล้วก็ เฮ้  จู้ด(Hey Jude) ของบีทเทิ่ล แล้วก็เพลงอะไรอีกซักเพลงสองเพลงมั้ง จำไม่ได้แล้ว(ปลาทองน่า ก็เงี้ยแหละนะ - - ...)

เสียงแกเพราะเหอะ ชอบแกร้องแซสทิสแฟคชั่นมากที่สุด รองมาก็เลิฟมีเทนเดอร์ ... เพราะโว้ยยยยย~~~

เพราะทู้กเพลง มันไม่มีเม้ม(มุกแกเก่ามาก!) เหอ เหอ แต่ถูกใจไอ้เฮที่สุดนี่มันต้องอังกอร์!!!  โอ้วววว

เหมือนจะเป็นโรคจิตที่บ้าอังกอร์ แต่มันดีจริงนี่! เพราะคอนเสิร์ตที่ดี มักมีอังกอร์แหล่มมากที่สุด!(ยกเว้นอิวงพาชอกช้ำที่ไอ้เฮยกเอาไว้บนหิ้งนั่น ที่คอนปัจจุบันมีดีที่อังกอร์ ....  เจ๊อะ!)

รู้สึกอังกอร์จะเริ่มที่ อเมริกันอิเดียท(American Idiot)  ตามด้วย จีซัส ออฟ ซูเบอร์เบีย(Jesus of suburbia) แล้วจบอังกอร์ที่ชี(she) น่ะน (แต่ด้วยความรู้สึกลึก เหมือนมันจะมีมากกว่านั้นแฮะ -*-) แต่ที่สุดๆของที่สุดน่ะ อังกอร์พิเศษแบบแถม.... กรี๊ดเล้ย บิลลี่ โจฯ แกมาด้วยกีต้าร์อคูสติกหนึ่ง เดินแท่ดๆมาแล้วก็เอาปากจ่อไมค์ร้องออกมาไม่มีปี่ขลุ่ยทื่อๆ "summer has come and passed the innocent can never last wake me up when september ends"  แล้วก็เลยพาโลกันร้องตามจนจบ ต่อด้วย good riddance  (time of your life) อันนี้กรี๊ดจริงจังเหอะว่ะ เพราะตอนแรที่มีซีดีแค่อเมริกันอีเดียท ก็ชอบแต่บูเลวาร์ดฯ แต่พอมามีทั้งหมด ชอบอันนี้ที่สุด ขนาดเอาไปเป็นเพลงปลุกเลย ....อาจจะฟังดูเวอร์ แต่ถ้าตื่นมาด้วยเสียวงกีต้าร์แบบนิ่ม(ปนดราม่านิด) ของเพลงนี้แล้ว มันรู้สึกดีนะ ไม่หงุดหงิดเหมือนเสียงปลุกห่านๆแบบแผดเสียงของนาฬิกาปลุกมีชีวิตที่บ้าน -*- ....

แล้วก็จบจริงๆ .... เฮ้อ~ .... ไม่อยากเลยง่ะ นานที ปีหนไอ้เฮจะปลดปล่อย ... เหอ เหอ

ชอบงานดนตรีก็อีตรงนี้แหละ ติดขัดในชีวิตนิดหน่อยถึงมากมายยังไง พอมาเจอบรรยากาศในงาน เจอเสียงกลอง เสียงกีต้าร์ กับท่าแร่ดๆของนักร้อง และเบส ... มันหายไปเลยหมดว่ะเหอะ ฮ่า ฮ่า ..... อ่าน่ะ ....

เอาเป็นว่า ปีนี้เปิดบล็อกมาด้วยเอ็นทรี่ชื่นใจ(โดยเฉพาะไอ้เฮที่สุด หุหุ) เพราะงั้น ถ้าใครได้เผลอแว่บเข้ามาอ่านเอ็นทรี่นี้ หรือว่า เข้ามาเพราะจั่วหัวไว้ถูกใจแต่เนื้อหาไร้เรื่องโดนล่ะก็ ยังไงก็แล้วแต่ก็ตาม ขอให้มีความสุขกันมากๆเน้อ~  ปีใหม่นี้ เป็นคนดีที่สุดของตัวเองกันเหอะ แล้วก็อย่าทำให้คนที่เรารักมากที่สุด รวมทั้งคนที่เรารักเป็นห่วงมากน้า~ ร้ากกก ทุกคนที่เผลอแวะ และตั้งใจเข้ามา

เอ้อ แอบกระซิบ มิตรรักต่างบล็อก...(มีด้วยเรอะ?) ไอ้เฮมีบล็อกอีกอันแหละ แต่เดี๋ยวจัดที่ทางเข้าทีแล้วจะเอาลิ้งมาแปะ หึหึ ....

ปล. คอนลุงๆวงนี้ ตาบิลลี่ โจฯ เป็นต้องเปิดตูดทู้กทีซิน่า ฮ่า ฮ่า

ปลล. ชอบบูเลอร์วาร์ดก็จริง แต่ชอบเวอร์ชั่นที่พีธกับโอเอซิสมากกง่า (ทู้ยาวๆ หึหึหึ) แม้บรรยากาศมันจะเหมือนลุงสองคนมาร้องเพลงปลอบใจกันไปมา แต่เนื้อหาและความเพราะแล้ว รักได้เลยทีเดียว(ยิ่งเอ็มมิเน็มมาแร็พให้ตอนหลังแล้ว อื้ม~ ... งามงด ฮ่า ฮ่า)

*[สมาชิกเด็กลุงจอห์น หากท่านงงว่าเพลงไหรน ท่านยังจำเพลงที่จิมมี่มันร้องในโชเน็นบ้างได้มั้ย ... เมดเล่ย์อเมริกาของมันนั่นนร่ะ ที่มีโทมะรุ่นลูกหนูมาดิ้นแด่วๆข้าง แล้วแป๊ปๆก็เอาเรย์แบนด์ของพ่อจิมมี่ไปใส่น่ะ นั่นล่ะ]

Comment

Comment:

Tweet

short fan-fiction